Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te trekken. Het denkbeeld was geenszins nieuw, en wetenschappelijk werk was ook op dit gebied reeds met schitterend resultaat verricht, o. a. door de Herschels, maar toch, deze onderzoekingen stonden betrekkelijk op zich zelf, en de groote stroom der wetenschap werd er weinig door beïnvloed. Misschien de grootste stoot heeft de stellair-astronomie gekregen door het algemeen doordringen der evolutie-idee, die, hoewel in de planetenastronomie niet vreemd (ik herinner slechts aan de cosmogonieën van Kant en Laplace), door het Darwinisme zich aan ieders gedachten had opgedrongen, en door de spectroscopie, door Vogels meesterlijke rangschikking der typen van ster-spectra, nieuw voedsel kreeg. Het denkbeeld , dat wij in de vaste sterren lichamen zien als onze zon, in verschillende perioden van ontwikkeling, wellicht ook door planeten begeleid , en later het denkbeeld, dat ons zonnestelsel met al die vaste sterren samen één groot stelsel vormt, drong «neer duidelijk tot het bewustzijn door, en noopte tot onderzoek. En waar de nieuwe waarnemings-methoden in de allereerste plaats werden toegepast op de zon, de heerscheres van ons planeten-stelsel, zien wij toch al spoedig de opvatting van de zon als ster, het onderzoek van hare plaats in het systeem der sterren op den voorgrond treden.

Was het oorspronkelijk alleen in de studie van het wezen der sterren ieder voor zich, in de astrophysica, dat de vaste sterren een gelijken rang met de planeten kwamen eischen, spoedig begon ook de metende sterrenkunde , de astrometrie, de vaste sterren zelve als hoofdobject van onderzoek te beschouwen, en werd, zooals ik reeds zeide, het verkrijgen van aanknoopingspunten

Sluiten