Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tion I venture to think we liave a clue to the origin of fasting after a death. People. in fact, originally refrained from eating just in tliose circunistances in which they considered that they might possibly in eating liave devoured a ghost. This supposition explains why, so long as the corpse is in the house, the mourners may eat outside of the house, hut not in it. Again, it explains. why tliose who have heen in contact with the dead and have not yet purified tlieiuselves (i. e. have not yet placed a barrier between themselves and the ghost) are not allowed to touch the food they eat; obviously the ghost might be clinging to them and might be transferred from their person to the food, and so eaten."1)

Frazer meent alzoo, dat het vasten na een sterfgeval eigenlijk is : onthouding van de in het sterfhuis aanwezige spijzen, omdat men bij gebruik daarvan gevaar liep, den zich wellicht in of aan de spijs bevindenden doodengeest in zich op te nemen.

4. In de 4e plaats nemen wij hierop, wat F. B. Jevons van het vasten denkt.

Deze geleerde gebruikt evenals Frazer voor de aanbeveling van zijn gevoelen, het in Samoa opgemerkte gebruik, dat zij. die den doode hadden verzorgd, zich zorgvuldig onthielden van de aanraking van voedsel, weshalve zij de eerste dagen door anderen werden gevoed ,.as if they were help-

less infants ; fasting was common at such times. and they

who did so ate nothing during the day but had a meal at

night " Den vijfden dag ..reinigde" men zich gelaat en

handen met warm water, waarna men, daar men weder rein was geworden, tot de gewone leefwijze terugkeerde. 2)

') p. 93 -94.

') F. B. Jevons, An Introduction to the History of Religïon, London, 1896, p. 57.

Sluiten