Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beschouwt als een middel voor den mensch om in geestverrukking. in visioen, met een bepaalde godheid, beschermgeest of met het bovennatuurlijke in het algemeen in verbinding te treden. De herkomst van dit vasten is volgens hem wellicht te zoeken in de ervaring van den mensch, dat op honger lijden extatische toestanden volgden.

G. Ten slotte maken wij melding van het gevoelen van W. Robertson Smitli. ') Dit kan in weinige woorden worden medegedeeld.

Deze geleerde spreekt slechts over het vasten als godsdienstige daad. Hij brengt in herinnering, hoe de ritus gemeenlijk beschouwd wordt als een teeken van droefheid, „the worsliippers being so distressed at the alienation of their god tliat they cannot eat." Volgens R. Smith is deze beschouwing waarschijnlijk onjuist, want er is meer dan ééne reden om te gelooven, dat ,,in the strict Oriental form in which total abstinence from meat and drink is prescribed, fasting is primarely nothing more than a preparation for the sacramental eating of holy flesh." Zou men wellicht nieenen, dat deze verklaring bedoelt, slechts te gelden voor de Semieten, dit wordt weersproken door de voorbeelden, die de stelling moeten aanbevelen; zoo wijst hij o. a. op het bij sommige natuurvolken voorkomende gebruik van krachtige purgeermiddelen, alvorens men overgaat tot het nuttigen van heilige spijs.

Volgens R. Smith hebben we dus het vasten te beschouwen als een voorbereiding tot het genot van de heilige spijs.

') W. R Smith, Lectures on the Religion of the Semites, I8, p. 434 ff.

Sluiten