is toegevoegd aan uw favorieten.

Het vasten bij Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ring, dat honger lijden dikwijls leidt tot verheldering van den geest, en tot het aanschouwen van geesten. Wij meenen dan ook, dat het vasten, waar het niet de liierbedoelde strekking in praktijk werd gebracht, reeds lang als godsdienstig gebruik hekend was.

Wilde Tylor's theorie den oorsprong ophelderen van het vasten in bepaalde gevallen, ook Spencer s verklaring van liet ontstaan van den ritus heeft slechts betrekking op een zekere soort vasten, t. w. de doodenvasten.

De onthouding na een sterfgeval wil hij verklaard zien als een natuurlijk gevolg van de doodennffcrs in hun strengsten en daarom waarschijnlijk meest oorspronkelijken vorm. Het vasten was oorspronkelijk een gedwongen honger lijden, noodzakelijk gevolg van de door de doodenoffers veroorzaakte armoede. Het werd nu een godsdienstig gebruik, dat zelf de beteekenis verkreeg van een offer.

Spencer beschouwt blijkbaar de doodenverzorging als doodenrereermg. De doode was voor den natuurmenscli een god. aan wien geofferd werd. Is dus het vasten eigenlijk een gevolg van het offer, aan den doode gebracht, dan wordt het duidelijk, waarom bij Spencer de vrijwillige onthouding reeds terstond een godsdienstige daad is, een teeken van eerbied voor den doode.

Wij meenen, dat van vereering van den doode als een god in het Animisme geen sprake is. En wanneer dit vervalt, dan kan ook het vasten onmogelijk den zin van een offer hebben, en evenmin een teeken van eerbied voor den doode zijn. Maar zoo men hiermede instemt, dan zal men ons toegeven, dat in de verklaring van Spencer juist dat wordt gemist, wat in de uitlegging niet mocht ontbreken: welke reden de natuurmenscli had, om het gedwongen honger lijden vrijwillig voort te zetten; waarom hij niet, nu de tijd van gebrek lijden voorbij was,1) op de gewone wijze zijn leven

1) NI. nu het doodeuoffer werd uitgesteld.

3