Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ingrijpen, ligt de onderstelling voor de hand, dat ook het intreden der puberteit tot hetzelfde besluit dringt. Het is daarom waarschijnlijk, dat het vasten, hier genoemd, een onthouding is van voedsel, waarvan men vreest, dat de een of andere daemon zich daarin of daaraan bevindt, of hetwelk door de aanwezigheid van het goddelijke van bovennatuurlijke en daarom gevaar opleverende krachten is vervuld.

Ten tweede: het vasten vóór den krijg !), soms gepaard gaande met het gebruik van purgeermiddelen. Aldus geschiedde in Amerika. Volgens Frazer2) is een leger „heilig" „and so are sentinels on duty", Odyss. 24 : 81 ; 11. 10 : 56; 24 : 681.

Ook de Polynesiërs kennen een ,.war-taboo".

Bij de Maorfs zijn al degenen, die deelnemen aan een krijgstocht, taboe. Ook in den krijg speelt dus het bovennatuurlijke zijn rol. Is het vasten, dat hier voorkomt, nu onthouding van heilig voedsel of van profane spijs? Het gebruik van purgeermiddelen wijst er op, dat de onthouding betrekking heeft op profaan voedsel. Men vast alzoo vóór den krijg, omdat men de gemeenschap met het bovennatuurlijke wenscht. Het deel hebben aan dat bovennatuurlijke, moet zeker zóó verstaan worden, dat men kracht of geest van de vereerde godheid, resp. den beschermgeest zelf in zich wenscht op te nemen, om zoo van de overwinning zeker te zijn.

In de derde plaats: liet vasten vóór belangrijke ondernemingen. in Peru. en in Siarn geconstateerd. In aansluiting met de verklaring van het vasten vóór den krijg, zal ook deze onthouding (van elk. d. i. profaan voedsel) ten duel hebben: de opname van een goeden geest, toerusting niet kracht van de godheid, of iets dergelijks.

Eindelijk noemen wij nog het vasten, dat bij Peruanen en

') Blz. 12. — ") Encycl. Brilt. art. Taboo.

Sluiten