Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met gezegd worden, dat zij in de ontwikkeling een aanvang neemt, wij hebben gezien dat van liet vastengebruik in zijn ontwikkeling bet begin is aan te wijzen. Is het even absurd te gelooven. dat de godsdienst in hare ontwikkeling boven zich zelf zou uitwijzen, zoodat zij oen einde zou nemen, het vastengebruik daarentegen, dat een aanvang heeft gehad, blijkt in de ontwikkeling ook aan een einde te komen. Is het vasten in zijn hoogsten vorm, d. i. als volstrekt vrijwillige onthouding, o. a. ie constateeren in het Christendom, ook hier is liet, dat men den ritus te boven komt. In het R. Katholicisme komt het vasten voor in tweeërlei vorm: als voorbereiding tot de gemeenschap met het bovennatuurlijke en als verdienstelijk werk. Vooreerst: daar Christus lichamelijk tegenwoordig wordt gedacht in het brood des avondmaals, is de onthouding, die aan het gebruik der heilige spijs voorafgaat, en die zoowel door den priester als door den aan de communie deelnemenden leek wordt betracht, zooveel als onthouding van profaan voedsel. Dit vasten is als godsdienstig gebruik alzoo afhankelijk van het geloof aan de transsubstantiatie. In het Protestantisme is dit geloof principieel gevallen, zoodat het volstrekt niet toevallig is, wanneer de Protestant bij die gelegenheid niet meer vast. En ten tweede kent het R. Katholicisme het vasten als religieuze plicht, als kastijding van het lichaam, als boetedoening. \ ormen, waaraan deze ééne gedachte ten grondslag ligt. dat het natuurlijke leven, als strijdig met een leven naar Gods welbehagen, moet worden geringgeschat en bestieden. Ook in dit opzicht staat het Protestantisme in beginsel op anderen grondslag. In plaats van het natuurlijke in volstrekten zin als ongoddelijk te verwerpen, stelt het Protestantisme den eisch, ook in dit leven Gods leiding te erkennen. Niet het schade doen aan de natuurlijke leefwijze, wat principieel op één lijn staat met het afleggen daarvan, geldt als (iode welgevallig,— het Protestantisme erkent de

Sluiten