Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zahlung anzuzweifeln, deun gerade als Ganzes betrachtet wird sie ini Zusammenhang der Gescliichte Davids erst verstandlich und bedeutungsvoll." *) Dit is inderdaad het geval; de kern van liet verhaal ligt juist in de ongewone wijze van doen van den koning, en dus mede in de verwondering der dienaren en het daarop sluitende antwoord van David. Is het noch geoorloofd, noch mogelijk, de vs. 21, 22 te schrappen, omdat daardoor de eenheid en het natuurlijk verloop van het verhaal zouden worden verbroken, een tweede vraag blijft het, of het verhaal, zooals het 2 Sam. 12 : 15v. geschreven staat, historisch mag worden genoemd (zie hierover beneden). Voorloopig is het ons er om te doen te ontdekken, welke onderstellingen met betrekking tot het vasten aan het verhaal eigen zijn. welke gevolgtrekkingen wij alzoo daaruit kunnen maken. Hiertoe was noodig te weten, in hoeverre de voor ons liggende pericope één geheel vormt. „Die Erzahlung spricht fiir sich selbst", merkte Griineisen op; geen enkel vers kan dan ook worden gemist zonder schending van het geheel.

David vast nog bij liet leven van het kind, en niet na het overlijden. De hovelingen verwonderen zich: niet het vasten zelf, maar de tijd van vasten komt hun vreemd voor. Dat men vastte bij en dan na een sterfgeval, vonden zij zeer gewoon, maar ongewoon en vreemd was het in hun oog, dat David dit naliet, terwijl zij het bovendien zonderling vonden, dat de koning gebruik van spijs weigerde, toen het kind nog leefde. Uit dit door de hovelingen ingenomen standpunt volgt:

1. dat zij gewend zijn aan een vasten na een sterfgeval,

2. dat zij niet weten van een gebruik te vasten in tijden van ziekte.

') F r e y, t a. p., S 78.

Sluiten