is toegevoegd aan je favorieten.

Het vasten bij Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heilige spijzen hebben dit gemeenschappelijk karakter Nu heeft het sacrementeel gebruik van heilige spijs ten doel. met het heilige voedsel goddelijke kracht in zich over te nemen Het eten van onreine spijs uit het sterfhuis moet dus soortgelijk gevolg hebben, maar met een belangrijk verschil. Daar de doode, gelijk ,1e godheid, bovennatuurlijk wordt gedacht en dus ook de levensmiddelen in het sterfhuis door zijn aanwezigheid van bizondere kracht zijn vervuld, kan hij. die daarvan gebruikt, verwachten, «lat hij, evenals bij het eten van heilig voedsel, van die kracht in zich zal opnemen. Maar terwijl de heilige spijs geschikt en bestemd is om goddelijke kracht op de gebruikers over te brengen, is het onreine in het sterfhuis aanwezige voedsel niet van of voor de nabestaanden, maar van den doodengeest zeiven. Daarom zal de onreine spijs nooit invloed ten goede, maar slechts ten kwade uitoefenen. Ook wie tegen den wil van Jahwe het heilige zou willen gebruiken, kan slechts op nadeelige ge\olgen rekenen. Evenals de levensmiddelen in het sterfhuis, zoo is ook het heilige in bepaalde gevallen onrein.

Voorloopig kan dus reeds gezegd worden, dat de eigenlijke reden van het doodenvasten gelegen is in de vrees, dat, zoo men tot gebruik der onreine levensmiddelen overgaat, te gelijk daarmede schadelijke invloeden op den mensch zullen inwerken. Met eenige aarzeling schrijft ook Grüneisen i): „lm Zusammenhange der Trauergebrauche lage es am nachtsten, es mit der Vorstellung in Verbindung zu bringen, dasz alle Speisen, die sich im Augenblicke des Todes im Trauerhause befinden, talm werden und nicht ohne Gefahr genossen werden können. Man fürchtete dann etwa unheilvolle Einflüsse von den Totengeistern mit den Speisen in sich aufzunehmen." Deze bepaling is evenwel niet voldoende. Grüneisen drukt zich zeer voorzichtig uit. Waar hij in dit opzicht Frazer

') S. 102.