Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar de tekst dezer pericope geschonden is, staat de be teekenis der voorgeschreven onthouding niet vast. Vs. 24 Hebr. t. begint: ,.Ihi de Israëlieten waren te dien dage in de engte gedreven. Daar niet de vijand, maar Israël in het voordeel is, schijnt deze opmerking onjuist en misplaatst. Men schrapt dus in den regel deze woorden, ook omdat de

LXX ze niet heeft. Deze lieeft in plaats daarvan o.a. te

dien dage heging Saul een grooten misslag." Gewoonlijk neemt men dit als betere lezing op; het vormt althanseenigszins een overgang van het voorafgaande tot het overigens vrij zonderling verbod van Saul iets te gebruiken en is blijkbaar in overeenstemming met vs. 20, waar Jonathan de handelwijze zijns vaders betreurt. Men onderstelt, dat Saul het verbod uitvaardigde uit overweging, ,,dat de vervolging van den vijand geen oogenblik mocht worden vertraagd."

Het komt ons voor, dat de hier gehuldigde opvatting de oorspronkelijke bedoeling van de onthouding miskent. De LXX heeft den verkeerden uitleg in de hand gewerkt. De

opmerking vs. 24 LXX: te dien dage beging Saul een

grooten misslag is verdacht. Zij moet de vermelding van het vastengebod inleiden, maar doet dit al zeer slecht, want het motief, dat Saul voor zijn eed had, blijft even onbegrijpelijk. Dat het verbod eenvoudig een veldheersmaatregel was. ..opdat de vervolging van den vijand niet zou worden opgehouden", staat nergens en is onwaarschijnlijk. Was het dit. dan had men recht het verbod dwaas te noemen. Maar zijn daad zal meer geweest zijn dan een willekeurig opgelegde onthouding. Het vasten was godsdienstige handeling. Onthouding van voedsel wordt door Saul als middel te baat genomen om de kans op volkomen overwinning te verhoogen, als middel, om zich in den strijd van Jaliwe's hulp te verzekeren. Beschouwt men Sauls maatregel uit dit oogpunt, dan is er veel voor en niets tegen vs. 24« Hebr. t. te handhaven. ,.En de Israëlieten waren te dien dage in de engte

Sluiten