is toegevoegd aan je favorieten.

Het vasten bij Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gang. Het licht schijnt te moeten worden ontstoken door de Assyriologie.

Intusschen sabbath ot niet, in Jes. 58 is sprake van een vastdag. Voor ons doel van meer gewicht is de vraag, welke beteekenis het vasten hier heeft.

Vs. 4b wordt door Duhm vertaald: ,,Ihr fastet nun einmal nicht, um hören zu lassen eure Stimme in der Höhe", wat dan (ook door Marti) zoo wordt verstaan, dat het vasten van het volk niet vergezeld gaat van bidden, want, zoo oordeelen zij, de gedachten van 't volk verwijlen bij andere dingen. En met verwijzing naar dit vers wordt dan door hen de bewering opgesteld, dat het profaan karakter van de Joodsche godsdienstoefening, waarin alle „Andacht" ver te zoeken is, reeds van ouden datum is. Hiertegen zij opgemerkt, dat van dat alles niets in den tekst te vinden is, dat in vs. 3v. eenvoudig wordt geleerd, hoe de wijze, waarop de vasten plaats grijpt, hoe de aard van hun vasten een beletsel is „om hun stem in den hooge te doen hooren." Het zaken doen en ongerechtigheid bedrijven op den dag der verootmoediging is in lijnrechten strijd, volgens den profeet, met het karakter van zulk een dag en daarom kon Jahwe niet antwoorden. Volgt hieruit dus allerminst, dat het bidden achterwege bleef, men mag uit vs. 3, 4 opmaken, dat het vasten juist gepaard gaat met bidden om hulp, om afwending van onheil, om uitkomst, en drgl.

Intusschen, het vasten wordt door den profeet niet volstrekt veroordeeld. Wanneer men evenwel van meening is, dat de vs. 13, 14 met het voorafgaande een geheel vormen, dan ligt het ook in de bedoeling van den profeet op te wekken om voor vervolg van tijd het niet-eten op dezen bepaalden vastendag achterwege te laten en den sabbath een „lust" te noemen. Maar indien de opmerkingen over den sabbath geen verband houden met de rest van het hoofdstuk, dan is er geen reden te denken aan een bepaalden vastendag. In dat