Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oggezonden door de gemeente. Al wat <>p den verzoendag plaats heeft, geschiedt voor en door het volk. al is het dan ook door zijne vertegenwoordigers. Zoo zijn ook het staken van den arbeid en het vasten daden der gemeenschap, niet van ieder afzonderlijk. Daarom kan ook Lev. 23 : 29 luiden: „Ieder mensch, die zich op dien dag niet verootmoedigt, zal uitgeroeid worden uit zijn volk, en ieder mensch, die op dien dag eenigerlei werk doet. hein zal ik doen omkomen uit het midden zijns volks. Waar het belang der gemeenschap door hem in gevaar komt, moet de enkeling te gronde gaan, vg. 1 Kon. 21. Maar later toen de verzoendag niet meer een gemeentezaak was, toen elk Israëliet afzonderlijk verzoening had te bewerken met bekeering en met kastijdingen, toen behoefde de straf van Lev. 23 : 20 niet meer in herinnering gebracht worden, want niet zoozeer van een goeden afloop van den officieelen verzoendag, als wel van persoonlijke bekeeling en kastijdingen zou het afhangen, of verzoening zou geschieden of niet.

De beteekenis dan van den verzoendag bij zijn instelling is een andere dan in Rabbijnschen tijd. Daar bekeering en verzoening bewerken geen zaak is van den individu, heeft ook het vasten geen kracht tot delging van persoonlijke schuld. De belijdenis van zonden geschiedt door den Iloogepriester, de verzoening komt tot stand door de offers en niet het minst door de wegzending van den bok naar de woestijn, niet zoozeer door het vasten. Daar de reiniging van schuld en overtreding voor het volk geschiedt, heeft ook de gemeente blijk te geven van haar oprechte begeerte, de zonden voor Jahwe te niet te doen. Het vasten is teeken van verootmoediging. En daar althans in lateren tijd de dagen tusschen nieuwjaar en iverzoendag voor boetedoening worden gebruikt (nai»n <a< m»y), vg. blz. 227, en de voorstelling in het volksbewustzijn heeft geleefd, dat het goddelijk gericht, op 1 Tischri begonnen, den lOden wordt afgesloten, ligt vermoe-

15

Sluiten