Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lil de tweede periode zijner ontwikkeling heeft het vasten slechts waarde, voor zoover het uitdrukking geeft aan de goede gezindheid. Had het verzet der drie genoemde profetische schrijvers tegen het vasten den ritus als onthouding op zich zelf. als mechanische verrichting op het oog, het gebruik v as te algemeen in zwang, dan dat door hunne prediking de betrachting voor vervolg van tijd zou worden nagelaten. Het vasten hleef in stand, en zooals reeds werd opgemerkt, had de onthouding vóór de Ballingschap volstrekte waarde, in het Jodendom komt haar slechts relatieve beteekenis toe.

Wellicht hebben wij recht een aanduiding van dat onderscheid ook te zien in het gebruik der woorden voor „vasten." Een onbetwistbaar feit is het, dat, terwijl in vóór-exilischen tijd ter aanduiding van het begrip slechts 't w.w. Cis wordt gebruikt, dit woord in na-exilischen tijd betrekkelijk zeldzaam wordt en ter omschrijving van „vasten" de uitdrukking n:y üb: bij voorkeur wordt gebezigd; voorts dat taalkundig cis niet anders beteekent dan niet-eten, wat overeenstemt met zijn uitsluitend gebruik in vóór-exilischen tijd, toen het vasten eenvoudig niet-eten was en als zoodanig waarde had. Ook na de Ballingschap werd de onthouding niet nagelaten, zoodat ook toen cix daarvoor kon worden gebruikt. Dat sedert evenwel in de meeste gevallen voor vasten de uitdrukking : n:y = (rr. txttsivüi/ t. -l*. = „zich kwellen (met vasten)" voorkomt, kan verklaring vinden in het feit. dat nu van den vastenden mensch wezenlijke verootmoediging, de heilige begeerte Gods wil te doen, d. i. de godsdienstige gezindheid werd geèischt. De „zelfkwelling kan beschouwd worden als middel tot opwekking van die gezindheid, en was daarom een teeken van verootmoediging !). Toch zal men, al is het ge-

') Volgens W. Nowack, Lehrb d. Hebr. Archiiol., II 1894, S 270 zouden C re dn er (comm Joël S. 149f) en Graf (Gescbichtliche Bücher, S 41 f) geoordeeld hebben, dat ,,'J 'y = die Seele, d. i die Sinnlichkeit durch Enthaltung von Speise und Trank beugen" de

Sluiten