is toegevoegd aan uw favorieten.

Koning Svend

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij omarmt haar.

Liudgard.

Zeg toch, wat deert u?

Svend.

'k Min u!

Liudgard-

Stil! dees min

Ontstelt me.

Svend.

Wees gerust.

Hij zwijgt even, zegt dan haastig met vera?idcide stem:

Kom dan, ten zang!

Vi e rd e t o o n e e 1.

Een ander vertrek in het slot te Ros kilde; niet te sterkverlicht. Svend en Liudgard zitten op een verhevenheid. Enkele edelen en edelvrouwen fluisteren met elkaar.

Svend zit in gepeins. De koningin spreekt met een zanger, die voor den troon staat. De ander zit bij de harp ; een edelman spreekt met hem. Op den voorgrondDetlef en een ander edelman; zijsprekenopgedempten toon.

De edelman. Hij schijnt zorgvol en blikt of zijn gedachten vèr wijlen.

Detlef. 't Duurt reeds lang, dat hij zoo zit en staart met verren blik, onbeweeg'lijk.

De edelman. Voor korten tijd sprak hij een oogenblik met de koningin en den zanger.

Detlef. Toch scheen hij, wat ongewoon is, geen acht te geven op de liederen. Zaagt ge 't niet?

De edelman. Hoe kan een goede zang hem niet vervoeren! en deze zangers verstaan hun kunst, 't Is bevreemdend.

Detlef. Gisteravond zat ge niet mee aan bij den maaltijd? Toen was hij zeer vroolijk en scheen vol vreugdige kracht. Wij zaten na het maal om den disch — de koningin was heengegaan — en hij liet Duitschen wijn brengen. Men sprak van groote daden uit ouden tijd: toen zeide hij te hopen, dat voor ons nog groote dagen komen zouden; hij geloofde, dat een goede tijd ras zou aanbreken. Wij zagen hem vragend aan en het gesprek verstomde; maar hij weerde ons af: «Enkele dagen geduld, vrienden". Toen hief hij zijn beker op en riep: >Heil Denemarken".

De edelman. Thans ziet hij rond.

Liudgard (tot den zanger).

Zoo zaagt ge veel der wereld op uw zwerven?

Stemt niet die gang door 't leven telkens nieuw Tot liederen?

De zanger.

Het diepst ontroert, o vrouwe, Gedachte aan het ver en stil tehuis