is toegevoegd aan uw favorieten.

Koning Svend

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Svend.

Mij deert? Niets, niets!

Ja. moede licht na raadsgesprek en zang.

Slaap stil, Liudgard in den voorjaarsnacht.

Ga thans.

Liudgard.

Ge bergt iets in uw hart. Een zang Hernieuwde u immer in 't versomberd oog Den glans. Spreek eerlijk, ge misleidt mij niet!

Ik ken uw oogen, uw gebaar, uw stem!

O spreek! Wat is mij 's voorjaarsnacht, als 'k weet U eenzaam wakend met dien droeven blik!

Svend.

O vrouw, hoe min ik u! Ge stemt mij week,

Vol zoete droefheid gij... en 's voorjaars nacht.

Hoe stil is 't uur... onhoorbaar gaat Tijds schred Op aarde en rucht'loos schijnt de maan.

Liudgard.

O, spreek!

Svend.

'k Vergat, geen minnetij is 't! Ah, 'k wil rust!

Laat mij alleen. Slechts stil beraad vermag Dees zorg te beëinden. Waarlijk, wees gerust!

Ik kan niet uiten, wat nog duister woelt.

De eenzaamheid breng' klaart! Ga thans te rust.

Liudgard.

Mij rest dan hopen op geluks herstel.

Vijfde tooneel.

Een slaapvertrek van den koning op een der hooger gelegen deelen van het koninklijk slot. In het duister een lage legerstede. Maanlicht door een venster, dat uitzicht geeft op toppen van boomen in de verte.

Svend.

Hij gaat een paar maal onrustig heen en weer; dan blijft hij staan. Het zij beëindigd!

Hij gaat besloten naar de deur en opent dien.

Björn!

Een stem (op den gang).

Uw majesteit!

Svend.

Roep Detlef hier!

Hij gaat naar het raam en werpt dat open.