Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De deuren van het paleis gaan open. Klytaimestra verschijnt pij de lijken van Agatnemnoon en Kassandra.

KAmï uan dinge" VCel die '< vroe«er tijd-gelegen zei,

t' R a ÏJ tegrded nu uit te spreken schaam 'k mij niet. KA Hoe anders kon men vijandschap voor vijanden

Die vriend zich voordoen, ramen en schades vangnet

Van rondom dichten voor uitsprong te sterk en hoog?

V oor mij was lang al deze kamp niet onvoorzorgd,

Horstelings zege die eindlijk gekomen is.

Hier sta 'k waar 'k heb getroffen, bij 't volbrachte werk!

Ik legde t zóo aan - dat ook zal 'k niet loochenen -

Uat vluchten was onmooglijk of afweer van dood.

Met maatloos werpnet als waarmee men visschen vangt.

Omwikkel ik hem, boozen rijkdom van gewaad,

Ln tref hem tweemaal, en in twee verzuchtingen

Ontslaakt hij zijne leden; in dien tammen val

Geef ik hem derden stoot toe, biddende plengwij

Aan Redder-Zeus, maar d'onderaardschen, dien der doön.

Zoo stort en geeft hij d'eigen levensadem op.

n scherpen straal opspuitend 't moord-geschutte bloed

Irett hij met duister sproeien van purperen dauw

Mij, niet min blijde dan door god-gezonden vreugd

Van regen 't koren in half-open kelk-cel zwelt

Zoo staan de zaken, en gij, Argos' edelen,

Maakt vreugd hierom, maakt geen vreugd — mij is 't

. . , trotsche roem!

til waar het oorbaar wijn te plengen bij een lijk,

; zou t bij dezen recht zijn, neen ver boven recht'

Zoo groot een mengvat heeft hij opgesteld in 't huis

RFI u-a" ?mpe" vloekbaar ~ tot hij zelf kwam en het dronk. Wij staan verwonderd om uw spraakvermeetle tong,

tri vr ,-'e reednen praleviert over uw man!

*'1J ste|t °P Proef m'J als een onbezonnen vrouw...

Maar ik met harte nooit te deinzen spreek mij uit -SI RA Tot weters. Of gij prijzen mij of laken wilt,

Het blijft hetzelfde. Deze Agamemnoon, mijn Gemaal, een lijk nu door de daad van mijne hand, dct dichtmatig werkman, deze rechterhand. Zoo is 't.

Wat b°os, o vrouw, uit aardegrond Gevoede kruid, wat dronk geheven Uit stroom-onvaste zee hebt gij gemond —

Die op u laadt volks aan-te-druischen vloek en razernij? Versmeten, afgesneden hebt ge leven —

Sluiten