is toegevoegd aan uw favorieten.

Mgr. Dr. H. J. A. M. Schaepman herdacht in de hoofdstad

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sel, in 's lands vergaderzaal, redenaar wiens metalen stem en gebaar van overweldigende werking waren.

Met die stem en dat gebaar vertoonde hij zich ook dikwijls in zijne gedichten — dan triumfeert de redenaar, maar de dichter lijdt schade en met den dichter de zuivere verzenschoonheid.

Toch onbetwistbaar zijn in vele gedeelten zijner poëzie zuivere dichterlijke schoonheid, zoowel in zijne Tijdzangen: „de Paus, de Pers, Parijs, Napoleon", als in zijne lyrische zangen, vooral in zijn bezield gedicht „Vondel", óók in zijn groot episch werk „ Aya Sophia", dat grootsch is van conceptie en bouw. En hij is en blijft dichter en ziener om den rijkdom zijner ideeën, de warmte van zijn gevoel, den kraclitigen slag zijner rhythmen !

Immensa Romanae pacis majestas!

I)e onmetelijke majesteit van den Roomschen vrede!

Hij rust in de majesteit van een nieuwen Roomschen vrede, zooals Plinius zich niet droomen kon in stoutsten droom. Hij rust in hart en middenpunt van het nieuw Roomsch rijk. Hij rust daar, de groote Roomsche Minnaar, en bij dien ontzaglijken vrede klinken mijn lof en kritiek als ironie. Hij rust, ons rest alleen zijn dierbare nagedachtenis. O! de gedachtenis der dierbare dooden is als een kostelijk reukwerk in broze vaze... zoo lichtelijk breekt de vaze en vervlogen is de kostelijke schat.

Ons jongeren, staande in goudbrand van den strijd voor Waarheid en Schoonheid, zij ons heilig de gedachtenis van hem, die Waarheid en Schoonheid beminde met vlammende liefde. Voeren wij mede devotelijk de broze vaze door het strijdgewoel .... de blijvende verheuging van dat bezit zij de kracht die ons voere ter blijvende zege!

Ik heb gezegd.