Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Nederlandsche Leeuw paste bij hem, als een symbool van moed en sterkte. In zijn ziel huisde een leeuwenkracht, waarmede hij den pijlenbundel onzer nationale krachten samenvatte, en trachtte het Nederlandsche volk tot één geheel te maken in samenwerking aller standen, van allen voor allen, met oprechte bezieling voor de gemeenschap; met trouw aan het Vaderland, aan ons volk en aan haar, die de sluitsteen is van onzen staatsbouw, hare Majesteit onze geëerbiedigde Koningin.

En het Legioen van Eer — God betere 't wie het al niet gedragen heeft! Dr. Schaepman droeg het met eere. Hij behoorde tot het legioen der onbezweken getuigen, die wij martelaars en martelaressen noemen. Hij heeft met fierheid getuigd. Toen de Syllabus door een groot deel der beschaafden een schande werd genoemd, zeide hij: en voor mij is hij een kroon. Toen het Vaticaansch Concilie werd verguisd als een werk der duisternis, verkondigden dr. Schaepman's redevoeringen en geschriften het luide, dat het licht uit Rome straalde en dat de groote beginselen der Kerkvergadering van het Vatikaan de waarheden behelzen, die orde kunnen brengen in den baaierd en vrede over onze geteisterde maatschappij. Zoo heeft hij, geheel zijn verder leven, getuigd voor de heilige zaak van Christus, en het teeken zijner waardigheid als christenman gedragen als zijn hoogste eer.

Staat en Kerk hebben hem blijken geschonken van waardeering en vertrouwen. Maar nu, door den dood, zijn al de uitwendige teekenen vergaan.

Doch boven het vereerde graf te Rome, gelijk boven Schaepman's strijdend leven, verrijst het Kruis, des christens eenige hoop. Naar dat kruis stijgen onze beden voor den edelen ontslapene. Wij begroeten het als een teeken van zegepraal over den tijd en den dood.

Ave Crux, spes unica! — van hem, dien wij vereeren om zijn ridderlijk karakter, de grootste, de blijvende glorie! —

Sluiten