Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

biertonnen zullen den volgenden dag kunnen getuigen, hoeveel Groninger kluin, afgewisseld door brandewijn en „corremor", x) door de feestgenooten is genoten.

Hoe bracht nu de jonker zijn leven, hem door allerlei dichters als lang toegewenscht, op het veelal eenzame kasteel door?

Ons, 20e eeuwers, bekruipt een vermoeden van verveling, als wij, gewoon aan een dagelijks brieven en couranten aanvoerende post, aan onze snelle middelen van vervoer, aan onze schitterende verlichting en verwarming, denken aan de tijden, dat men ook op de prachtigste kasteelen zat bij een of twee walmende vetkaarsen rondom een vlammend haardvuur, dat, hoe poëtisch ook, toch slechts de naastbijzittenden en niet het geheele vertrek kon verwarmen, als wij denken aan het volslagen gemis aan verharde wegen ten platten lande, zoodat naburige kasteelen slechts te bereiken waren in een zware koets of te paard over doorweekte en moeilijk begaanbare kleiwegen, als wij denken aan het nog niet bekend zijn van couranten en tijdschriften en aan het hoogst zeldzame van een door de dorpsschuit overgebrachten brief.

„Onbekend maakt onbemind," zegt het spreekwoord; men kende de behoeften niet en gevoelde zich dus ook niet verstoken van hare bevrediging. Men verveelde zich volstrekt niet, misschien wel juist daarom, omdat niets spoediger verveling opwekt dan aanhoudend vermaak. Men leefde meer het familieleven dan in onze dagen en had dus geen behoefte er telkens uit te vliegen en afwisseling van vermaken buitenshuis te zoeken. Men kon het zonder kunstlicht vrij goed stellen, omdat men zich de uren van opstaan en naar bed gaan in hoofdzaak liet voorschrijven door de natuurlijke bron van alle licht, de zon. En in stede van courantenlectuur (over welks onvolprezenheid ook nog wel een woordje valt te zeggen) had men op het kasteel de huisbibliotheek. Daarin

!) Een uit lijsterbessen door gisting getrokken drank.

Sluiten