Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

borg geruimen tijd in handen der Spanjaarden geweest. Hier lagen o.a. in 1584 en 1586 de commandanten van het Spaansche garnizoen van het naburige Zoutkamp; hier had in 1590 de bijeenkomst tusschen graaf Willem Lodewijk van Nassau en de Spaanschgezinden plaats. Inmiddels was de Tammingaborg vererfd op Sicco van Dekema, wiens dochter Lucia gehuwd is geweest aan Julius van Meckama, dien wij als heer op Tammingaborg in 1636 aantreffen; zijne weduwe woonde aldaar in 1648. Het huwelijk van eene Van Meckama met een Van Aylva bracht eenigen tijd later de Tammingaborg in het bezit van laatstgenoemd geslacht. Bij eene scheiding der nalatenschap van Ernst Douwe van Aylva en zijne echtgenoote werd aan een der kinderen, Scipio Mecma van Aylva, het huis Tammingaborch c.a. te Hornhuizen toegewezen. In 1750 vinden wij Hans Willem van Aylva, generaal-majoor in Nederlandschen dienst, als heer; hij overleed in 1778 en ligt in Hornhuizen begraven. De borg vererfde op een Jarges, die in 1798 het huis c.a. bij verkoop overdroeg aan J. C. F. baron von Inn- und Kniphausen, den laatsten eigenaar en bewoner, die in 1803 J) de borg op afbraak liet verkoopen. Tammingaborg is een machtig huis geweest, èn wat het huis en zijne omgeving betreft, èn wat de rechten daaraan verbonden aanbelangt. Onder meer bezat het huis de helft der thans verdwenen eilanden Heffezand, Corenzand en Bosch, belangrijk om het daaraan verbonden strandrecht. In 1535 had de toenmalige heer der borg, Gert Lewe, dit ten geschenke gekregen van de abdij van Aduard, welke de andere helft behield.

Van Tammingaborg is enkel een onnauwkeurige teekening in het h. s. Schoemaker bewaard.

1) Teenstra zegt: 1808.

Sluiten