Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

}>ij vergissing er toch in, zoo haal ik ze er bij aankomst dadelijk uit. Tot die ontdekking kwam ik op de volgende wijze. Tien jaar goleden ontving ik de platen steeds in blik. Op een keer had de douane te Batavia een platendoos gevisiteerd door die open te snijden of te knijpen. In de veronderstelling zijnde, dat die doos wol bedorven zou zijn, werd ze niet gebruikt. Ik ging echter met de overige fotografische bagage mede van het vochtige Tassikmelaje naar het warme Soerabaya, vandaar naar een koude hoogvlakte en vandaar naar de moeras bij Maos. De zwerftocht duurde 4 jaar. Op een dag waren mijn platen verbruikt en bleven slechts die in het geschonden blik over. Ik vreesde wel dat er niets van terecht zoude komen, exposeerde echter en ontwikkelde. Tot mijn groote verwondering sluierde de plaat niet, ontwikkelde glashelder en toonde geen spoor van vochtstreepen, sterren, gaten of vlekken.

Ik heb de geheele doos met hetzelfde succes opgebruikt en wil sedert dien tijd geen platen meer in blik hebben. Natuurlijk moet men de platendoozen niet aan een regenbui blootstellen; aan alles is een grens. Handelaren vinden dien blikslagerswinkel overheerlijk, ze verdienen er nog iets bij. Wij echter bederven onze platen, scheuren onze nagels en vingers bij het open maken der blikken en betalen onnoodig emballage.

3.

Opnemen.

Hetgeen hieromtrent in het artikel van den Heer Bakhuis voorkomt, is kort, bondig en zeer juist. Ik wensch er nog aan toe te voegen, dat beginnando amateurs bij tijdopnamen gewoonlijk te lang en bij instantanées te kort ejfponeeren.

Sluiten