Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

treffen zal, is wel het gemakkelijkst van alle te vormen. Een lat en een spade en men is klaar.

De ronde perken maakt men, door in het midden een stok in den grond te steken. Daar wordt een touw aan bevestigd, half zoo lang als de doorsnede worden zal, met een scherp gepunte pen aan het uiteinde.

Ovale perken maakt men, door twee stokken in den grond te steken, waar een touw ruim om heen gelegd wordt. Met een scherpe pin wordt dit louw strak gespannen en al voortgaande wordt de ellips beschreven. De afstand tusschen de twee vaste pinnen

benevens de lengte van het touw bepalen de lengte en de breedte der bedden, zoodat men slechts al doende het gewenschte resultaat verkrijgen kan.

Eivormige bedden maakt men met behulp Een cirkelvorraig bed. van twee cirkels, die een verschillende middel¬

lijn hebben en wier middelpunten op eenigen afstand van elkander gelegen zijn. De beide cirkels worden door zacht gebogen lijnen met elkaar verbonden.

I'eer- en niervormige bedden worden eveneens met behulp van cirkelbogen afgebakend.

Voor het vormen van perken uit de vrije hand is een geoefend oog en een goed ontwikkelde smaak een eerste vereischte.

Vooral denke men er aan, de perken niet te klein te nemen en er niet te veel van aan te leggen. Het grootste gedeelte van de ruimte, die tusschen de paden vrij blijft, althans in een grooten tuin, moet gras zijn. Evenals een bouqet betrekkelijk veel groen en slechts weinig bloemen moet bevatten, zoo ook dient de bloementuin niet met bloembedden overladen te zijn. Die perken moeten daarbij wel iets hooger dan hun naaste omgeving zijn, maar mogen er toch vooral niet al te hoog boven uitsteken. De vergelijking met een confituurtaart mocht anders eens waarheid bevatten!

Waar de tuin betrekkelijk groot is, kunnen Een peervormig bed.

Een ovaal bed.

Een eivormig bed.

Een niervormig bed.

Sluiten