Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Frambozen.

Doel der teelt. Deze heerlijke vruchten worden zoowel versch gebruikt als op verschillende wijzen gesteriliseerd of geconserveerd. Bijna geen tuin, of men teeit er veel of weinig frambozen, die dan gewoonlijk versch, als dessert of hij de boterham worden gebruikt. Heeft men grooten voorraad, dan kunnen ze goed rijp en heel geplukt, gewasschen en in een groote stopflesch gedaan worden met wat suiker, waarna de flescli met brandewijn gevuld wordt.

Met suiker gekookt, geven ze een heerlijke jam of gelei.

Ook om te steriliseeren is de framboos bij uitstek geschikt; ze behoudt goed haar kleur en kan later voor compote gebruikt worden. Niet zelden steriliseert men frambozen en aardbeien samen in één flesch, wat uitstekend gaat; de aardbeien, die veelal bij 't steriliseeren hun kleur verliezen, behouden ze zoodoende. Eindelijk maakt men nog likeur, siroop en azijn van frambozen.

Voor de buitenlandsche markt wordt de framboos zeer veel geteeld; vooral Engeland betrekt massa's uit ons land, speciaal voor jam- en geleibereiding. Ze wordt dan in groote vaten, waarvan het bonigat open moet blijven, verzonden.

De teelt is zóó gemakkelijk en de vruchten zijn zóó lekker

en zóó gezond, dat wij eenieder aanraden er te teelen.

* *

*

De grond. Men behoeft bijna nooit te vragen: willen hier wel frambozen groeien ? De framboos groeit overal, zelfs op heidegrond. Een goede, degelijke grondbewerking dient echter aan het planten vooraf te gaan. Zoowel op de zwaarste kleigronden als op de lichtste zandgronden zal men frambozen vinden; de resultaten zijn echter geheel afhankelijk van de zorgen, die men er aan besteed. Hoewel de framboos beter op droge gronden gedijt, dan de aardbei, zal het toch noodig zijn op zandgrond de bodem goed, diep los te maken, zoodat in den zomer bij langdurige droogte op het grondwater kan gerekend worden. Is dit niet het geval, dan zullen, zoodra tegen half Juni één of meer weken droogte heerscht, de nog niet rijpe vruchten al

spoedig beginnen te verschrompelen; ze worden nooit rijp en

het is gedaan met den oogst. Ook zullen de jonge scheuten spoedig den groei staken; ze blijven klein en zullen 't volgend jaar al zeer weinig opleveren. Op zandgrond ziet men zulks herhaaldelijk voorkomen, waaruit velen afleiden, dat de framboos op dien grond niet groeien wil. Met een goede grondbewerking, een rationeele bemesting en de andere later te noemen zorgen, gaat het echter best.

Op zavelgrond gaat de framboos uitstekend ; in een lossen bodem en een middelmatige bemesting verkrijgt men daar uitmuntende resultaten; evenzoo op lichten kleigrond, waar men dan ook deze vrucht veel in het groot vindt aangeplant.

Op zwaren kleigrond zijn de opbrengsten niet altijd even overvloedig; gewoonlijk groeien de struiken te sterk; de jonge scheuten worden dikwijls zeer lang evenals de leden, waardoor de oogen ver uit elkaar staan. Hierdoor krijgt men niet zooveel vruchten als men van zoo'n lange twijg wel zou verwachten; wel zijn

de vruchten echter groot en lekker.

* *

*

Bemesting. Het is niet overbodig hierbij een oogenblik stil te staan, omdat de frambozenstruiken in de meeste particuliere

Sluiten