is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit het leven van Justus van Maurik

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in: Het Zeetafereel, een geheelen zeeslag te aanschouwen had gegeven, — en liet nu slagschepen en torpedobooten manoeuvreeren, signaalvlaggen hijschen en met electrisch zoeklicht van de strandbatterij werken. Hij vond het mooi, prachtig maar het onbeholpene in: Het Zeetafereel, van vroeger vond hij toch nog mooier.

Weinige dagen vóór dat Justus v. Maurik voor goed bedlegerig zou worden, bezocht hij zijn ouden vriend Gerrit Portielje een vriend uit zijn jeugd. Bij hem vergat hij, voor korten tijd, al zijn leed en al zijne kwalen, toen deze hem toonde poppen, door hen samen als jongens voor eigen poppenkast gemaakt, en het tooneeltje liet zien, in alle bijzonderheden het groot tooneel nabootsende, waarop Portielje's kinderen heele opera's vertoonen, zooals Van Maurik en hij eenvoudig spel hadden laten spelen. Zulk een tooneeltje had van Maurik ook gehad!

Die oude poppen uit zijn kinderjaren, de poppenkast, het tooneeltje, het al riep het verleden voor zijn geest; hij zag weer het oude Amsterdamsche buurtleven, den Dam bij avond en het vertoonen der Poppenkast, veel wat verdwenen was, — oude vrienden die voor goed waren heengegaan, het geheel verleden. Een weldadig-weemoedig gevoel overmeesterde hem als Goethe uitgedrukt heeft in het gedicht dienend tot voorrede van Faust, het meesterwerk, waaraan eveneens poppenvertooningen in Goethe's kinderjaren niet vreemd waren.

Niet minder onvergetelijk voor Justus van Maurik en niet minder zonder invloed op zijn leven en schrijverstalent is gebleven: „Het Water" — het Damrak —, waar hij 18 Augustus 1846 geboren werd. Daar heeft hij vele jaren gewoond, in een deftige oudervvetsche koopmanswoning n°. 49, tusschen Vrouwenen Mandenmakerssteeg. In die woning is hij als jonge wereldburger van nog geen jaar, liggend in z'n wiegje, overgebracht

2