Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het reizen als middel ter ontwikkeling van jongelui stond hij in 't algemeen sterk voor. In de ernstige jaren zijner ziekte, dien zijn dood tengevolge zou hebben, heeft hij vader en moeder eener bekende Amsterdamsche familie, die hun zoon te jong oordeelden voor een reis naar den Levant, overtuigd en overgehaald om deze jongen, die zeeschilder wenscht te worden, reeds vroeg een groot stuk van de wereld te laten zien. Hoewel het hun niet aan middelen ontbrak, weerhield de vrees hen. Justus van Maurik had het zoo ver gebracht, dat de jongen zou mogen gaan, als hij door het toelatingsexamen voor 's Rijksakademie voor beeldende Kunsten kwam. Toen nu zijn jeugdige vriend „door het examen was en tot de lessen werd toegelaten, zwegen vader en moeder erover. Justus van Maurik dacht: „Nu of nooit!" Zich, vanwege de rheumathiek moeilijk meer kunnende verplaatsen, schreef hij moeder en vader maanbrieven, waard om door ouders van jongelui behartigd te worden. Zelf bepaalde hij een reis en stelde al zijn invloed ten dienste.

Haarlem, bed 16 Juli 1903.

Waarde Heer en Vriend.

Hoewel iedere beweging mij een kreet van pijn afdwingt en ik nog niet weet hoe ik dezen klaar speel, moet ik toch in 't belang van uw zoon Es in wien ik zóóveel belang stel als ontwikkelend artist een paar woorden schrijen.

Vergeef mij, indien ik cathegoriseh mijn meening zeg, die wellicht tegen de uwe indruischt, maar ik acht het mijn plicht als vriend.

U is wat kortzichtig in dezen. Die paar lessen, die Es verzuimt aan de Akademie, worden hem meer dan ruimschoots vergoed door de natuur die hij ziet. De levendige en levende indrukken, die hij in zich opneemt en die hem later, als hij ze in zich heeft opgenomen en verwerkt, kunnen — neen, zullen hem van onberekenbaar nut zijn. Hij verzuimt een stuk ot wat lessen - dat is waar, maar hij krijgt daarvoor in de plaats ondervinding.

Sluiten