Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beginselen, heeft wellicht in onze Kerk meer oprechte broeders en vrienden dan in de zijne. Maar zijne overtuiging staat ook aan den kant der Hervormden. Hij heeft evenwel altijd van de collega's zich onderscheiden; van zijne lippen kwam altijd een hartelijk woord, dat ons goed deed, en van waardeering getuigde. Doch hij bestrijdt ons, om zoo te zeggen, met onze eigen wapenen. Zooals ge weet, moeten onze proponenten, voor zij tot het predikambt toegelaten vrorden, de formulieren van eenheid onderteekenen en verklaren, dat zij alle artikelen en stukken der leer daarin voorkomende, houden in alles overeen te stemmen met Gods Woord. Nu is er van onze zijde dikwerf aangedrongen op scheiding van Kerk en Staat. Wel hebben onze Synoden dat nooit beslist uitgesproken, maar onder hare oogen en zonder dat zij 't bestraft heeft, is het toch dikwerf geschied. En nu komt men en zegt: hoe maakt ge 't met art. 30 ? Veroorlooft gij u iets anders te leeren, dan in dit art. uitgedrukt is, laat gij, op dit punt, verschil toe tusschen uwe geschreven belijdenis en de belijdenis die uwe lippen uitspreken, waar blijft dan de waarborg, dat dit te eeniger tijd ook niet met andere artikelen het geval zal worden en uwe Kerk mettertijd niet zal komen, waar de mijne reeds zoovele jaren is?

Dat dit een harde stoot is, zult gij zeker ook erkennen. Maar of het een stoot is zulk een ridder waardig, is eene andere vraag. Indien men de voorstanders van scheiding van Kerk en Staat onder ons eens nadere verklaring van hun gevoelen vroeg, het zou blijken, dat hunne denkbeelden niet zoo in strijd zijn met art. 3G, als het wel schijnt. Het zou blijken dat de heftigste voorstanders van deze idéé, thans scheiding van Kerk en Staat eischen, om tot de ware eenheid te komen, door de heerschappij der waarheid en de uitroeiing van allen valschen godsdienst. Dat denkbeeld beheerscht het verschil over Kerk en School. De Bijzondere School regel, dat is de oude, bekende leus ; de Vrije School regel, dat is het nieuwe denkbeeld, waaruit zich het geschil tusschen Standaard en Bazuin laat verklaren. Die z.g. voorstanders van scheiding van Kerk en Staal onder ons, achten gelijkstelling van alle gevoelens ongerijmd en onmogelijk, de waarheid alleen moet en zal heerschen, en juist daarom eischen zij thans scheiding, wijl door de revolutionaire

Sluiten