Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ter en limonade. Of we dan te Amsterdam of te Frankfort of te Wiesbaden wonen, komt zoo ongeveer op t zeilde neet.

Ook in onze gemeente is veel veranderd. De ouden zijn bijna allen ter ruste gegaan, en 't tweede en derde geslacht neemt hun plaats in. Van de oude kerk is niets meer te herkennen. De hooge stoep is verdwenen en alles zooveel mogelijk gemoderniseerd. Maar de stichting daar gevestigd, ons Wees-, Oude Mannen- en Vrouwenhuis is, nog uit een ander oogpunt dan bouworde een sieraad van de gemeente; een getuigenis van haar geloof en van hare liefde. Voor eenige dagen was de hernieuwing van het gebouw klaar en mocht ik een feestelijke bijeenkomst met de ouden en de weezen bijwonen. We zongen tnet een opgeruimd gemoed het hevelmgsvers van een der ouden : „Wat zal ik met Gods gunsten overlaan." En waarlijk, als men nagaat, wat die oude mensehen met de afscheiding van de Hervormde kerk verloren hebben, is het geen wonder, dat de meeste mensehen niet afscheiden, maar wel een wonder, dat God zoo wonderbaarlijk met ons gehandeld heeft, dat wij zelfs in veler oogen een wonder zijn. Wat nu de Oude kerk heet is de nieuwste van onze drie kerken.

In vergelijking echter met de in aanbouw zijnde nieuwe kerk der Hervormden is de onze maar een kapelletje. Nu, 't spreekwoord zegt: die 't breed heeft laat 't breed hangen. Dat is van de Hervormden ook waar. Men zegt dat er nog altijd veel geharrewar is onder onze broeders, maar daar went men ook aan, en ik kan begrijpen, dat deze ïjdelheid onder de zon voor sommigen iets bijzonder aantrekkelijks heelt. De Haagsche Synode schijnt daar ook meer en meer mede te gaan rekenen en heeft weer een poging gewaagd om de laatste sporen van het confessioneel karakter der kerk uit te wisschen. Er zal wel weêr een stormpje over losbreken, maar de modernen krijgen toch hun zin, en de onheilige lijdelijkheid mag

zich in toenemenden bloei verheugen.

Een van de eerste voorrechten, die in Holland te genieten zijn, heb ik verleden week genoten in het bijwonen der Pastoraal conferentie. Er moet, geloof ik, nog een vreemd woord bij, n.1. het woord : Centraal. Drie vreemde woorden tegelijk ter aanduiding van een eenvoudige predikanten-vergadering. Zulke bijeenkomsten kunnen zeer nuttig en aangenaam zijn,

Sluiten