Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat mij bij het nagaan van de verslagen der Kamerdebatten opnieuw trof, was vooral de macht van het geloof aan het recht. Er geschiede recht, niets anders dan recht, dat was de kracht van des heeren Lohmans betoog. Doe recht en vraag niet naar de uitkomst. Dié wint winne, en die verliest verlieze; maar dat er recht geschiede is aller belang, is het belang van het land !

En dat durven de liberalen niet aan. Zij gaan voort met te eischen dat de rechterzijde de regeering zal aanvaarden, met het stellig vooruitzicht dat die rechterzijde dan spoedig struikelen zal over haar onmacht, en de liberalen kunnen zeggen : ziet ge wel, burgers en boeren, dat het land alleen door ons geregeerd kan worden ?

Intusschen de treurige werkelijkheid is niet anders: de machine zit vast. Op het oogenblik kunnen we voor- noch achteruit. Dit is de vloek van het partijdrijven, waaronder ons arm vaderland verteert.

Nochtans moeten wij niet uit het oog verliezen dat we op een aarde leven, waar niet de liefde heerscht, maar het eigenbelang, en waar de menschen zijn hatelijk en elkander hatende. En was de Christelijke Kerk de schouwplaats waar de wereld zien kon, wat het leven der wedergeboorte, de vrucht der verlossing, de macht der in God gegronde broederliefde is, wij zouden met meer opgeruimdheid en blijden moed kunnen leven. Maar helaas, ook de Kerk wordt en is vernederd, door allerlei dwaasheden en door een vaak met verkeerden ijver gevoerden strijd om, ja waarom ?

Yan de Kerk kan het intusschen niet gezegd worden, dat zij reeds op het doode punt staat. Zij kan wel niet vooruit op dit oogenblik, maar toch nog achteruit. Ook dat teruggaan is beweging. Nu zijn er opgeruimde menschen die zich daar hartelijk in verblijden. Zij redeneeren aldus : de Kerk is gelijk aan een trein die op een verkeerd spoor is geloopen. Zij moet dus eerst een heel eind terug naar en voorbij den wissel. Is zij daar aangekomen dan trekt de wisselsvachter den wissel om, en dan gaat het weer vooruit, maar nu op het goede spoor. Doch er zijn ook zwaarmoedige menschen, die nergens een wissel zien, en wien het voorkomt dat de trein eenvoudig terugloopt naar het station, en dat men daar aangekomen, zal

Sluiten