Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat na de omwenteling der vorige eeuw gedacht, gesproken geschreven en gezongen is. Zoo komen er twee natiën in één land. De kleine schermutselingen, die in en door de kerken plaats hebben, en die gij zeker ook met belangstelling in de bladen leest, zijn uitingen van den grooten strijd der geesten, die thans in Nederland gestreden wordt.

Voor strijdlustige geesten is het nu een lust om te leven. Maar . . . . ! Ik las onlangs dat Calvijn, toen hij andermaal de hervorming van Genève ter hand zou nemen aan Fa rel schreef: ,/Ik heb mijn hart aan God gegeven." Dat blijft toch maar 't geheim van het Christelijk leven. Als we ons hart waarlijk aan God geven, zijn we het ook waarlijk kwijt. En dan eerst kunnen we in den dienst van God vruchtbaar verkeeren.

22 April 1887.

Waarde Vriend!

Leetde er nog een man die verhalen kon schrijven als van der Palm, en hadden onze landgenooten nog smaak in van der Palm's stijl, er zou een gedenkboek geschreven kunnen worden, dat als een gedenkzuil van de pas doorleefde feestweek, aan het nageslacht verkondigde, op welk eene schitterende wijze Amsterdam den 70sten verjaardag van Koning Willem III gevierd heeft.

Gij zult er in de bladen velerlei mededeelingen van lezen. Maar indien gij alles gelezen hebt, moogt ge gerust zeggen : de helft is mij niet aangezegd.

Natuurlijk was er veel te zien dat we in onze kindsheid, o.a. bij de inhuldigingsfeesten van den nu vergrijsden Vorst, ook gezien hebben. De Keizersgracht zag er even pover uit als we die altijd bij feestelijke gelegenheden gekend hebben. Maar de Jordaan, Kattenburg, Wittenburg en Oosterburg benevens de Jodenhoek waren onbeschrijfelijk schoon. Dam en Rokin, waar het electrisch licht een voorname rol speelde, deden denken aan tooneelen uit de duizend en één nacht.

De bewoners van de bocht der Heerengracht hebben hunne

Sluiten