Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IX.

Op weg naar Achban's aanzienlijke huizing wordt het gisteren afgebroken gesprek hervat. Thands. volgens afspraak, en in begrijpelijke verbinding met het doel onzer wandeling, over de vrijlatingen.

Het is gegaan, gelijk Chilkijah's zoon beweerd had: Verschil van meening over de vraag, of de slavernij een weldaad voor de slaven zou zijn dan wel een ramp, is er tusschen de tochtgenooten van gisteren niet meer. Daartoe was de ellende te zeer onloochenbaar gebleken, al gaven Jehova's wetten menige heilzame verzachting en beperking. Des te liefelijker is hierdoor het nieuwe onderwerp hunner

samenspreking. _

Bescherming na welgeslaagde vlucht is met de eemge wijze, waarop de Wet het ontkomen aan de slavernij mogelijk maakt. Integendeel. Voor den Hebreeuwschen slaaf zijn er nog vijf andere wegen. En voor den slaaf, uit den vreemde herkomstig zijn er altijd toch nog twee.

Een van deze wegen is (natuurlijk voor beide vreemdeling en volksgenoot) opzettelijke en vrijwillige vrijverklaring van de zijde des eigenaars. Zoo zou bijvoorbeeld ongetwijfeld Elisjamang gedaan hebben, indien de slaaf, die zijn kleine Deborah ten koste van eigen lijfsgevaar verdedigd had, eens niet aan zijn wonden gestorven ware. Zoo deed nog onlangs bij uiterste wilsbeschikking een der raadslieden van den thands regeerenden Koning Asa, om een eigenaardige reden, die hij bij zijn beschikking had doen opteekenen in het na zijn dood bij zijn legerstede

gevonden testament. _

De vader van dezen overledene had een Armenischen slaaf "-eliad, dien men (denkelijk niet naar zijn naamgeving^maar naar zijn afkomst) Biainas noemde. Toen Biainas — reeds als kind gekocht uit een boedelscheiding

Sluiten