Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Israëls Oudsten en een plechtige eed bevestigde dit verdrag. Zoo heeft ook Koning David bij plechtige onderhandelingen !) feestelijke gelegenheidsmaaltijden aangericht.

In de dagen van Mozes 2) was reeds het eten van zout bij verbondssluiting zóó algemeen, dat men er, als zinnebeeld van onverderfbare duurzaamheid, de uitdrukking zoutverbond" aan ontleend had. Ln gelijk gij weet. gebruikte onze Koning Abijah 3) diezelfde uitdrukking m zijn beroemde rede tegen den rebel Jerobengam; want tct op dezen tijd is dit nog altijd een zeer gewone manier

om verdragen te beëedigen.

Het meest waarschijnlijk vind ik echter, dat onze groote Koning Nguzzijah (droevig, dat het zoo vreeselijk met hem is afgeloopen om zijn onbevoegd zich mengen in de dingen van Jehova's eeredienst 4), waarin lnj toch al van Nguzzah 5) en van Koning Saul 6) zooveel had kunnen leeren!) een meer krijgshaftigen vorm gebruikt zal hebben, toen hij 7) aan die valsche 8) Ammoniten schatplichtigheid opgelegd heeft. Ik bedoel de wijze, waarop Jehova (m nederbuxgende goedheid aan de gewoonten van ons voorgeslacht in ür Zich aansluitend) Zijn verbond maakte met onzen vader Abraham 9), toen die vuurgloed met die rookzuil tusschen de tegenover elkander gelegde stukken van geslachte dieren doorging. Dat is voor een krijgsman

als Koning Nguzzijah ongetwijfeld de meest aantrekkelijke

1) 2 Samuël 3 ; 12, 20.

2) Numeri 18 : 19.

3) 2 Kronieken 13 : 5.

4) 2 Kronieken 26 : 16—23.

5) 2 Samuel 6 : 6—10.

6) 1 Samuel 13 *• 7—14.

7) 2 Kronieken 26 '• 8.

8) 2 Kronieken 27 : 9.

9) Uenesis 15.

Sluiten