Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kinderen van Er in Egypte mag wel hiertoe hebben bijgedragen. Anderzijds hebben Kanaanitische en Sinaisehiei'eilands-invloeden allicht de wraakopvatting gesterkt, waartoe de Sjasoe-leef'wijze der Arabieren dezen nog steeds bij voorkeur doet overhellen. Hoe dit zij, Jehova heeft Zijn volk door hun verleden als Kinderen van Ur zóó voorbereid voor Zijn Wetgeving, dat het „ zich wreken" er steeds meer door op den achtergrond geraakt.

In de bloedwraak en het recht om den inbreker kort en goed te dooden en in het recht in eigen handen nemen bij het verstooten eener vrouw, bijvoorbeeld, komt deze oude wraakidee zeer goed uit. Welnu, de Wet beperkt de bloedwraak door de vrijstedenwet1); het dooden des inbrekers door te onderscheiden tusschen 2) nacht en dag, waardoor het zelfverdediging wordt in plaats van wraak; en het verstooten wegens gewaande ontrouw door den ijveringseed 3).

Een tweede stap in de goede richting is, dat — al kan dit lang niet altijd4) worden toegestaan — in sommige gevallen zoengeld5) kan worden betaald tot loskooping van het der Wet vervallen leven des misdadigers.

En zoo komt het tot de derde schrede, in de woestijn door de Wet van Mozes aangewezen. Nu is deze beschouwing vrij algemeen. De wraak verandert in straf. Jehova's recht wordt gehandhaafd; niet de bitterheid des menschen gewroken. of de geleden schade (slaven ten deele uitgezonderd 6) als handelsartikel getaxeerd.

1) Deuteronomium 19 : 1—li*.

2) Exodus 22 : 3.

3) Numeri 5.

4) Exodus 21 : 14; Numeri 35 : 31.

5) Exodus 21 : 22.

6) Zie „I)e dienstbaarheid onder Israël".

Sluiten