Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevolge van de aanhoudende regensin modderpoelen waren herschapen.' «Goede vriend, heer Gouverneur," spraken zij, »\vij leefden onder een bestuur, waaronder wij tevreden zouden geweest zijn en waarvoor wij eerbied hadden. Maar men vertrouwde ons niet. Men gaf ons te weinig land en liet ons niet toe meer te koopen. De Kaffers hebben zich op Engelands verzoek naast ons nedergezet en bezit genomen van onze landerijen. Daarom hebben we ons erf, onze vruchten, den te velde staanden oogst, onze tuinen, die wij met zooveel zyrg en vlijt bearbeid hadden, wij hebben dit alles verlaten. Wij verlangen met heimwee naar de rust, de eenzaamheid der woestijnen!"

Pretorius en de zijnen vonden de streek tusschen Oranjerivier en Vaalrivier niet onbewoond; voor en na toch waren — gehjk we reeds gezien hebben — burgers van de Kaapkolonie, door de droogte genoodzaakt, de Oranjerivier overgetrokken en hadden zich in Boshof en het latere Vaalrivier district gevestigd. Met hen trachtte Pretorius zich te vereenigen, teneinde een onafhankelijke republiek te stichten, welke zich langs beide oevers van de Vaal zou uitstrekken. Mochten de Britten hen ook hier niet met rust laten, dan was er toch volop gelegenheid om de Vaalrivier over te steken, en daar behoefde men in geen geval de zoo zeer gehate Engelsche vlag te vreezen. Onder die omstandigheden zette de Trek zich in beweging, en voort ging het naar het nieuwe vaderland. Voor de Voortrekkers en hun vrouwen, de weduwen en weezen der door den wreeden Dingaan vermoorde slachtoffers, de echte zonen en dochteren der vrijheid klonk ten tweeden male het wachtwoord: »Weg uit dit land der ongerechtigheid, God behoede ons!'

Toen Pretorius in den tegenwoordigen Oranje-Vrijstaat verscheen, werd hij door vele aldaar wonende Boeren met open armen ontvangen. Kr waren daar nl. geschillen ontstaan met den stam der Griqua's, een volk tot de Hottentotten behoorende en onder de bescherming staande van liet Londensch Zendingsgenootschap. De aanleiding tot deze geschillen was het volgende: Een veldkornet der Boeren had een paar naturellen, die zich aan diefstal hadden schuldig gemaakt, als straf een dertigtal stokslagen opgelegd. De Griqua's protesteerden hiertegen en verklaarden den kolonisten den oorlog. En zie, nauwelijks is de strijd bij Philippolis begonnen, of een afdeeling Engelsche troepen onder overste Richardson, verschijnt op het slagveld. De onthutste Boeren weten niet, wat daarvan te moeten denken. Ze staken oogenblikkelijk

1) G. M. Theal. Geschiedenis van Zuid-Afrika.

Sluiten