Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden geplaatst: «Eendracht maakt macht!" En voorts bepaalde de volksraad met betrekking tot het nieuwe wapen: »0peen zilveren veld zal een Wagen staan en een gouden Anker, en op dat wapen een Arend rusten. Aan de rechterzijde van dat wapen een Man in'slands kleederdracht, gewapend met een geweer en toebehooren ; aan de linkerzijde een Leeuw."

De uitspraak van het Hooggerechtshof bracht een wijle rust in de gemoederen teweeg; doch ook een wijle slechts. Een oogenblik scheen het zelfs, alsof de tijd niet ver meer was, dat men een vereeniging zou beleven van alle koloniën aan weerszijden der Vaalrivier met de familiën, die zich bij de noordoostelijke Drakenbergen hadden neergezet, tot één grooten Zuidafrikaanschen Vrijstaat. Tot uitvoering van dit plan is het intusschen niet gekomen, en zulks tengevolge van verschillende oorzaken. Niet alleen dat het Britsche gouvernement bezwaren tegen dit plan opperde, maar vooral de jaloezie en de daaruit voortvloeiende oneenigheid tus«chen de kolonisten onderling stond de vereeniging het meest in den weg.

De regeering van Martinus Wessel Pretorius was dan ook'een tijd van onrust en woelingen op kerkelijk en politiek gebied. Evenals zijn vader met hoogst edele eigenschappen toegerust, besteedde hij al zijn krachten om de binnenlandsche rust te handhaven en de Republiek vooruit te brengen, 't Was een hoogst moeilijke taak. Tweedracht tusschen de beide staatspartijen, strijd tegen de Kaffers, kerkelijke twisten, geschillen met d'Oranje-Vrijstaat en nijpend geldgebrek. — waarlijk het was geen gemakkelijke rol, die de eerste President te vervullen had. De oneenigheden met de zusterrepubliek liepen over grensgeschillen, en werden gelukkig spoedig uit den weg geruimd; toen de beide legers tegenover alkander stonden, lieten de strijders de geweren vallen en omhelsden ze elkander. Ook de strijd tegen de Kaders werd tot een gewenscht einde gebracht door toepassing van den regel: «Eendracht maakt macht!" Wat den financiëelen toestand betreft, — in 'tnijpendst gebrek besloten de beide republieken tot de uitgifte van banknoten.') De Vrijstaat bracht het eerst de zoogenaamde blue-backs in omloop, tot een waarde van acht duizend pond sterling, zes procent rente gevende en na achttien maanden door het gouvernement terug te nemen tegen gangbaar papier. Deze eerste noten hadden een nationaal karakter; de waarde ervan werd uitgedrukt in Kaapsche rijksdaalders van ƒ0,90. In de Zuidafrikaansche Republiek werden de blue-backs op veel grooter schaal in omloop gebracht. De regeering aldaar gaf ze uit tot een waarde van zestig

1) Dr. Hendrik P. N. Muller. Zuid-Afrika.

Sluiten