Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en wat hij voorstelde, werd dan ook grif aangenomen. De eerste politieke daad van Thomas Franpois Burgers was de sluiting der toegezegde leening; dat was het noodzakelijkste artikel van het program, meende hij. Het gelukte hem werkelijk bij de Cape Commercial Bank te Kaapstad drieënzestig duizend pond sterling op te nemen. De Boeren kregen goud voor die vervloekte Banknoten, de ambtenaren behoefden niet langer gebrek te lijden; de staatskolfers waren boordevol, de populariteit van den knappen president steeg met den dag. Vooral zijn krachtig protest tegen de arbitrage van Bloemhof, een meesterstuk van stijl en met alle zorg en uitvoerigheid bewerkt, viel in den smaak van zijn volk. »Dat was eerst een president!" riep men overal. Maar Burgers deed meer: Hij bracht persoonlijk een bezoek aan de ontdekte goudvelden in Lijdenburg i), liet den leden van den Volksraad stukken gevonden goud van zestien en drieëntwintig ons in de hand nemen en gaf buitendien aan elk lid een gouden penning van een pond sterling ten geschenke, waarop zijn beeltenaar prijkte en waarvan hij duizend exemplaren in omloop liet brengen. Met groote zorgvuldigheid werden deze eerste Tranvaalsche munten door de Boeren bewaard. Ze pronkten later aan horlogekettingen en in broches. Op die wijze wist Burgers het vertrouwen der eenvoudige Boeren te-winnen, die aan zulke prachtige goudstukken niet gewend waren. Doch terzelfder tijd omringde hij zich door tal van avonturiers, agenten en rechtsgeleerden, zoodat de regeering eigenlijk in handen van vreemdelingen kwam. Helaas! Dat de voortvarende president het niet inzag, hoe hij op deze wijze het staatsschip op twee gevaarlijke rotsen aanstuurde: staatsbankroet en annexatie! Na de leening bracht Burgers de nieuwe Onderwijswet in den Volksraad. Een boeiende toespraak, waarin hij o. a. deed uitkomen, dat hij maar niet begrijpen kon, waarom men den Bijbel op school noodig had, haalde de meerderheid tot zijn zienswijze over; de afgevaardigde P. J. Joubert ondersteunde hem krachtig, en zoo werd het beginsel: neutraal onderwijs aangenomen. Daarna kwam de beurt aan de Zuidafrikaansche Vlag en het Zuidafrikaansche Wapen. Die strookten heelemaal niet met het schoonheidsgevoel van den fijn beschaafden president en moesten door andere vervangen worden. Vruchteloos was de tegenstand van den hoer Prinsloo, den kloeken afgevaardigde van Pretoria, die voor niets ter wereld de dierbare Vierkleur der oude Emigranten wilde prijsgeven, en in gloedvolle taal zijn zaak verdedigde.

1) De goudvelden te Barbei'ton, die Oom Paul thans weer laat exploiteeren.