Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

melden met de goud- en zilverstukken, voor zoo'n beetje arbeids verdiend. Onnoozelen, die ze waren! Dat ze niet beter nadachten!

Maar niet alle Boeren dachten er zoo over. Er waren er ook, die den hoogen commissaris met wantrouwende blikken nakeken en wat verder vooruit zagen. Zoo ook zekere Johannes Terblans, die halfweg tusschen Standerton en Heidelberg woonde. Sir Shepstone zond een deftig gegalloneerden politieman vooruit, met het verzoek te mogen overnachten; maar de oude Hans, een echte patriot, was er tegen, en Sannie, die nog altijd Slachtersnek cn Boomplaats in het hoofd had. gaf eveneens een weigerend bescheid. En toen onze politieman met veel omhaal verklaarde, dat het de hooge commissaris van Hare Majesteit Keizerin Victoria was, die hem gestuurd had, zei ou-baas: En ek is Terblans! Een uur of wat later kwam Sir Shepstone in hoogst deszelfs eigen persoon op de boerderij van den ouden patriot. Hij meende, het zaakje, één, twee, drie in orde te maken. Maar hij had zich deerlijk vergist: ook hij kreeg ten antwoord: »en èk is Terblans," — en de hooge man mocht dien nacht in zijn eigen reiswagen doorbrengen. 1)

De geschiedenis verhaalt ons een zelfde geval, dat Paul Kruger overkwam, en hetwelk we te zijner tijd zullen mededeelen. Intusschen was Shepstone's reis zeer voorspoedig; hij kwam gezond en wel te Pretoria aan, waar president Burgers hem met een deftig gezicht ontving. Eigenlijk gezegd was Shepstone den fijn beschaafden president veel te slim af. Hadde Burgers slechts niet Kruger saamgewerkt, het zou nimmer tot een annexatie gekomen zijn. Thans echter waren de gevolgen van de tweedracht te voorzien: n0g slechts enkele dagen, en het bekende «Victoria Regina" zou met rood krijt op de deuren van de gouvernementskantoren geschreven staan. Al spoedig toch kwam de adder om den hoek gluren en rolde het hooge woord van den vriendelijken regeeringscommisaris er uit. Zijn acte van beschuldiging namens Harer Majesteits Regeering luidde:

1. De Republiek heeft sedert 1852 niet aan de verwachtingen van Hare Majesteit beantwoord. Ze is geregeld achteruitgegaan en nu zoo inherent zwak geworden, dat ze niet langer leven kan. De handel is vervallen, het land kan in staat van bankroet verklaard worden.

2. De inherente zwakheid der Republiek wikkelt haar in oorlog met omliggende stammen, waarin ze gedurig het onderspit delft. Zeisin plaats van een Bolwerk een »Vuurbrand" geworden, die iedere

1) J. F. van Oorilt. Paul Kruger en de Opkomst van de Zuidafrikaansche Republiek.

Sluiten