Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

twintig tegen zeven stemmen nam de Volksraad een motie aan ten gunste van de Zuidafi ikaansche Republiek, waarin hij de hoop uitdrukte, «dat de pogingen dier burgers mochten leiden tot de herstelling hunner onafhankelijkheid!"

Ons is ons Republiek getrou,

En, hoe jul dit oek wil beskou,

Ons vra net wat ons toebehoor,

En waarom dan ver ons kom stoor?

Laat staan ons land, ons arme land;

Loop heen; ons wil geen dief sijn hand!

Dis heilig grond, deur vaders bloed,

Deur trane, die uit vol gemoed Ons moeders hier ééns het gestort;

Wat nou oek dan van ons al wort,

Ons word ons ouders nooit ontrou;

Ons sal die Republiek behou.

Ons wil weer vrij Daar blij ons bij;

En an ons sij Sal Reg self strij.

Het is den 10 December 1879. Niet minder dan zesduizend Boeren zijn uit alle oorden des lands te Wonderfontein bijeengekomen. Reeds hebben zich honderden wagens en karren bij Kruger aangemeld, en nog steeds wordt de menigte talrijker en tegelijk ongeduldiger, driftiger, moediger.

Een heerlijk oogenblik! Zie, daar komt Gerrit Scheepers aan liet hoofd van vierhonderd Boeren uit het westen aanrijden. Hoog houdt hij de trouwe Vierkleur en rent regelrecht aan op de tent van Paul Kruger. Be plotselinge verschijning van deze dapperen maakt een geweldigen indruk. Scheepers doet er zijn voordeel mede. Mannen!" roept hij uit, »de vlag, die gij hier ziet waaien, is het teeken onzer eensgezindheid; zij is ons hart dierbaar, en ik geef de gevoelens van mijn vrienden en volgelingen alhier te kennen, als ik u verzeker, dat wij gereed zijn ons goed en bloed op te offeren om haar weder eenmaal te planten op onzen vrijen en onafhankelijken bodem!"

En nauwelijks heeft hij uitgesproken, of zie, daar gaan andermaal stofwolken op, hoefgetrappel weerklinkt, een nieuwe drom ruiters komt

Sluiten