is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land van Kruger en Steijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar leg die blom van Englands mag,

Met inenig officier;

Ja, self's hul knappe generaal

Die vind sijn dood ook hier.

Er liepen vredesgeruchten; daarom had men het niet noodig geoordeeld een wacht uit te zetten; bovendien verkeerde men in de meening, dat Sir Coiley den Sabbath niet zoude schenden. Helaas, de zorgeloosheid en goede trouw der Boeren kwam hun bijna duur te staan. De Britsche bevelhebber toch had daarmede zijn voordeel weten te doen. Met behulp van kaffer-gidsen had hij het waagstuk ondernomen en Spitskop veroverd. In het midden van den nacht langs steile hellingen opklauterend en zich door stekelig struikgewas wringend, was het Britsche leger eindelijk na ontzettende gevaren boven gekomen; alleen de kanonnen had men aan den voet des heuvels moeten achterlaten. Nauwelijks was de zon aan den hemel en begon het te dagen, toen sir Coiley met een innig gevoel van blijdschap zijn oog liet wijden over den westelijken rand van het Drakengebergte, als wilde hij ginds, heel ver in het verschiet uitvorschen, waar Pretoria lag, — het einddoel van zijn marsch. Doch terzelfder tijd komt er leven in hetBoerenlaager, en met driftige passen spoedt zich Joubert uit zijn tent naar buiten. Een oogenblik verbleekt hij, maar ook een oogenblik slechts. «Daar is die Engelse nou op die kop!" roept hij uit, «jullie mot hullie gaan afhalen!"

Geen juichkreet van die boerekant,

Nee, hul ontbloot hul hoof,

Toen hul die lijk van Coiley siet,

Hul kon dit 9kaars geloof.

Dat lieten de Boeren zich geen tweemaal zeggen. Honderd vijftig dappere mannen springen te paard en rijden spoorslags naar den Amajubaheuvel. In galop gaat het naar boven. Halverwegen houden ze stand, laten de paarden drinken en brengen de dieren in veiligheid. Daarna verdeelen zij zich in' drie groepjes onder de kommandanten Roos, Malan en Ferreira. En daar gaat het nu heen, van drie kanten naar den top. Al nader en nader komen ze, waar ze wezen willen. Reeds zijn ze slaags geraakt met de soldaten van Coiley, die, veel sterker in getal, gemakkelijk meester kunnen blijven van het terrein. Doch de moed der braven wankelt geen oogenblik; zonder tusschen-