Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spoorweg gevoed worden. Ten slotte zegevierde Oom Paul. Ook de heer Lei/ds werd door den Volksraad tot staatsprocureur benoemd. Wel hadden de oudere Boeren geen hoogen dunk van den »piepjongen" Hollander; maar Kruger stond er voor in, dat hij zijn plicht zou weten te doen. En de president had goed gezien. Leyds, die zich thans nog bescheiden op den achtergrond hield, werd in latere jaren een der hechtste steunpilaren van het Zuidairikaansche staatsgebouw. Zoo zag Paul Kruger dan toch ten slotte — zij het ook na heel wat

gehaspel — zijn voorstellen

aangenomen, zijn wenschen vervuld. Van den anderen kantevenwel werd de financiëele positie met den dag ernstiger, een onvermijdelijk staatsbankroet stond voor de deur. De armoede der Boeren werd steeds grooter, de tabakskuituur was aan het kwijnen, nauwelijks kon men eigen mond open houden, eigen maag vullen; velen waren met de belastingen ten achter. Inderdaad een hoogst moeilijke, zorgvolle tijd, die eerste regeeringsjaren van Paul Kruger; hetwaswer-

1. ,1^1. UaaIA 1/ nn ,~ii

IVCllJIV CCU nutioi Ulll

Cecil John Rhodes.

thans den zwakken staat te besturen en vooral — den moed er in te houden. Doch de Deere zou uitkomst geven, vertrouwde hij, en hij troostte, zich met de gedachte: »als de nood het hoogst is, is de redding nabij!" Dat had hij al zoo vaak ondervonden, dat hoopte bij ook nu. Vele Boeren ookveitrouwden, dat er evenals in 1808, toen het land gered werd door de ontdekking van de Diamantvelden, ook nu wel weer »iets zou opdraaien". En er draaide iets op; — in den Volksraad van 1885 kon aan de leden goud getoond worden, dat aan Witwatersrand gevonden was. Hoera! Thans was de crisis voorbij, er zou geld komen, geld in overvloed!... Helaas! De ontdekking van de goudvelden aan Witwatersrand wierp

Sluiten