is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land van Kruger en Steijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verzond de Kolonie voortaan haar goederen tot liet eindstation van haar eigen lijn, aan den zuidelijken oever der Vaalrivier; het verdere transport geschiedde per ossenwagen. Op haar beurt liet de Zuidafrikaansche Republiek nu de driften of overtochtsplaatsen der Vaalrivier sluiten. Dientengevolge ontstond er een kolossale opeenhooping van goederen, en toen het klachten regende bij den energieken Directeur, den heer Middelbery, antwoordde deze doodleuk: »Wel, jullie zijn nu met jullie transportdienst begonnen; zie maar, dat je klaar komt; als het niet gauw genoeg gaat, dan kunnen wij dat niet helpen!" Intusschen nam de spanning toe. Het gevolg was, dat heer Chamberlain zijn tusschenkomst aanbood, op voorwaarde nochtans, dat. zoo zulks noodig mocht blijken, de Kaapkolonie de helft van de kosten zou dragen, vrij gebruik zou toestaan van haar spoorweglijnen voor het vervoer van de Britsche troepen en daarbij een zeker getal vrijwilligers zou leveren, om tegen de weerbarstige Boeren op te trekken. We zien het, Heer Chamberlain greep toen al de gelegenheid met beide handen aan om de Boeren te dwarsboomen! Het kwam intusschen niet zoover; de Zuidafrikaansche Republiek, voor de overmacht bukkend, legde het hoofd in den schoot en gaf toe.

Met dat al had Oom Paul den Britschen aard weer beter leeren doorgronden. Het »Weest op uw hoede!" klonk hem thans krachtiger dan ooit in de ooren. Kruger nam de les Ier harte en — gedachtig aan de leus van den ouden Bismarck: »zoo gij den vrede wilt, bereid u ten oorlog!" maakte hij zich strijdvaardig um. als de ure daar was. gereed te] zijn. Weldra bleek het, dat de voorzorgsmaatregelen van den Leeuw van Rustenburg niet overbodig waren: Cecil Rhodes en zijn trawanten speelden een nieuwe troef uit!