Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontwaakt is en een nieuwe gloed in onze harten is ontstoken, den hoeksteen van een waarlijk Vereenigd Zuid-Afrika leggen op den bodem van een zuiver en omvattend nationaal gevoel!" Deze kloeke taal van het Hollandsche orgaan der Kaapkolonie deed de Jingo's sidderen. Immers zij leerden er uit, dat ze in hun politiek tegenover de beide Republieken in het vervolg terdege rekening dienden te houden met de Koloniale Afrikaners. Zulks bleek ten duidelijkste in het jaar 1898: »Rhodes contra Hofmeyer", »het Imperialisme tegen het Afrikanerisme!" klonk het toen aan de stembus. Het ministerie Sir Gordon Sprigg, waarin Cecil Rhodes zijn trawanten had, viel, dank zij den ijver van den wakkeren Jan Hofmeijer en de kloeke taal van Reitz zwager, den voortvarenden Schreiner, *) het hoofd van de Afrikaander partij. Ook de band tusschen de Zuidafrikaansche Republiek en den OranjeVrijstaat werd na den inval van Jameson krachtig aangehaald. Na den dood van Jan Hendrik Brand had de Vrijstaat den heer Frank William Reitz tot staatspresident gekozen, en deze sloot een aanvallend-verdedigend verbond met Kruger. Dit mocht reeds een stap in de goede richting heeten. De gebeurtenissen van den jongsten tijd deden het hare, en toen de vijftienhonderd Vrijstaters, die zich gereed gemaakt hadden om, ware zulks noodig gebleken, de Vaalrivier over te steken, ontbonden werden, sprak Schalk Burger: »Laat ons den band, die thans gelegd is, nauwer toehalen!" Den lü Maart 1897 werd de kroon op het werk gezet: het bezoek van Oom Paul aan Bloemfontein 2) mocht als een gewichtig feit in de annalen der beide Republieken geboekstaafd worden. Met geestdrift werd Kruger door zijn vriend Steyn, den opvolger van Reitz, die wegens ziekte ontslag genomen had, ontvangen. Heel d'Oranje-Vrijstaat prijkte in feestdos, jong en oud verheugde zich over de samenkomst van beide voormannen; alom woei de Oranjedriekleur naast de trouwe Vlag der Voortrekkers.

In de plaats nu van ruiterlijk te bekennen, dat dit alles het gevolg was van Jameson's verraderlijken inval, begonnen de Jingo's moord en brand te schreeuwen, dat het prestige van Engeland in Zuid-Afrika bedreigd werd. Trad Engeland niet krachtig tusschenbeiden, dan zou volgens hen ZuidAfrika ras verloren gaan. In de eerste plaats diende de trotsche Zuidafrikaansche Republiek vernederd te worden. Zoolang deze niet voor

1) Helaas! Met weemoed denken wij aan zijn overgang tot de Britsche partij. Mogen de Hollanders in het parlement te Kaapstad weer spoedig de meerderheid vormen!

2) De bepalingen van het merkwaardig verbond, toen tusschen Kruger en Steyn gesloten, vindt de lezer in het latere hoofdstuk: „Het Land van Kruger en; Steyn" (Een reis door Zuid-Afrika).

Sluiten