is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land van Kruger en Steijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

12. Het Taalfonds tot behoud en bevordering van het Hollandsch als

Volkstaal in de Boerenrepublieken van Zuid-Afrika. ')

Klein was voor korten tijd het aantal leden der Nederlandsch Zuidafrikaansche Vereeniging. De jongste oorlog heelt dit aantal inmiddels belangrijk doen stijgen: — een prikkel voor dat wakkere lichaam om met onvertlauwden ijver op den ingeslagen weg voort te gaan. De zaak is in goede handen; de namen van hen, die aan het roer zitten, wettigen dat vertrouwen. Driehonderd duizend menschen wonen er* in Zuid-Afrika, die de «Taal der Boeren", het Hollandsch-Afrikaansch, spreken. Voor hen klinkt het Nederlandsch te deltig, te geleerd. Door

Uit de belegering van Mafeking. Op den voorgrond Cronjé.

onderlinge samenwerking is echter veel te verkrijgen. En zie, het is vooral in deze richting, waarin de Boerenvrienden tegenwoordig sturen. Zij willen beide talen op één leest schoeien ; zij willen — liet «neem en geef" toepassend — een frissc.he taal scheppen, welke niet te plat is voor de beschaafde Nederlanders, niet te geleerd voor de Afrikaners. Het lijdt geen twijfel of die pogingen zullen in de toekomst met succes bekroond worden. Trouwens, niet vóór den tijd hebben de mannen van wetenschap de handen ineen geslagen. Al te lang reeds heeft de Brit zijn best gedaan om het Hollandsche element ginds te verdringen. Eén taal voor Nederlanders en Afrikaners — en de toekomst der Boeren is verzekerd; want wie zijn taal redt, redt zijn zelfstandigheid, zijn

1) Verslag van het Bestuur der Nederlandsch Zuid-Atrikaansche Vereeniging.