Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Daar staat hij op het veld, ver van zijn vrouw en zijn huis, die hem zoo dierbaar zijn, de kloeke, onbuigzame vijand van ons land, schreef de Engelsche berichtgever A. G. Hales van Daily News. »En terwijl hij stand houdt, weet hij, dat de vinger van het Noodlot zijn eigen doemvonnis en dat van zijn land in groote letters heeft geschreven op de muren des tijds. Maar onverschrokken wacht hij het vallen van den slag af; — een kalme, groote figuur, die in de rollen der historie zal leven, als de nagedachtenis van kleinere mannen geheel en al vergeten is. Rondom dezen man huilen de menschelijke jakhalzen, en zij trachten met hun leugenmuil zijn naam te bezoedelen. Maai gelijk de rots eeuw aan eeuw met minachtende kracht de golven terug doet deinzen, die breken aan haar voet, zoo maakt iedere daad van zijn mannelijk leven de logenpraatjes der lafaards te schande. — Een kleine troep onverschrokken mannen staat rondom hem, allen vijanden van Engeland. Laat ons hun geven, wat zij zoeken — een krijgsmansdood onder de vlag, welke zij in hun standvastigen trots niet willen verzaken. Zelfs in hun val hebben zij recht op de hartgrondige bewondering van ons volk, voor hun onversaagde toewijding, hun liefde voor hun land en volk." — Zoo is het: Martinus Teunis Steyn, Christiaan de Wet, Brand, Olivier, Lemmer, Schueman, Theron, Prinsloo, Hertzog en Andries Cronjé, hun namen mogen met eere genoemd worden naast die van Louis Botha, Ben Viljoen, Pretorius, Koos de la Be ij, Piet Cronjé, Piet Joubert en Grobbler;- met eere ook naast die van Kreutzinger, Schepers, Froneman, Blake, Kolb, \ an Zijl, Beiers, Villier», Haazebroek, Fourie en zoovele anderen.

Met geestdrift stroomden de Transvalers en \ rijstaters naar de bedreigde grenzen. Maar ze deden meer — ze verbraken den slagboom, die hen van hun oostelijke en zuidelijke broeders scheidde, en nestelden zich in het gebied van den vijand, in de Kaapkolonie en Natal. Hun tactiek kwam vrij wel overeen met die, in den oorlog van 1880 met zulk schitterend succes gevolgd. De Britsche garnizoenen iii te sluiten en op die wijze vleugellam te slaan, dat was ook nu het krijgsplan. Inderdaad er viel veel voor dit systeem te zeggen, al ware het wellicht beter geweest, in den beginne verder zuidwaarts door te dringen. Het was immers te voorzien, dat de betrekkelijk kleine Boerenmacht tegen een reusachtig leger zou te worstelen hebben. Alzoo kwam het er op aan, zuinig met de »mennekes" te zijn en zich niet aan groote slagen te wagen. Voor Engeland was het niet zoo erg, of er een duizend ot wat méér sneuvelden; maar voor de Boeren was dit niet het geval. Iedere Boer

Sluiten