is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land van Kruger en Steijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raai Hildyard, links Generaal Hart; Generaal Lyttelton zou in 't centrum blijven om te zien, wie van de twee het eerst zijn hulp noodig had. Nu, Generaal Lyttelton behoefde niet lang te wachten; want zijn collega links kreeg het dra zoodanig met de Burgers te kwaad, dat hij met zwaar verlies moest aftrekken. Toen werden op hoog bevel van den oppersten generaal twee batterijen en zes snelvurende scheepskanonnen naar de rivier gebracht om den doortocht te forceeren. Maar Buller had buiten den waard gerekend. Tegenover hem stond de jonge maar kranige Louis Botha, die inzag, dat de beslissende ure thans gekomen was. Plotseling knalden de Mausers aan de overzijde, en op hetzelfde oogenblik tuimelden paarden en manschappen van de scheepsmarine op den grond. Hun plaatsen werden door anderen ingenomen; doch ook dezen ondergingen hetzelfde lot. En of Generaal Buller ook al trachtte den moed er in te houden, er waren geen mannen te vinden zóó bekwaam, dat ze de kostbare stukken konden redden; in triomf werden de scheepskanonnen weggevoerd in de richting van Ladysmith: treurig staarde Sir Bedvers deze trouwe helpers na. Dat was de beroemde tocht van den beroemden Generaal Buller over de Tugela; de jonge Botha gaf hier den geweldigen Britschen veteraan een lesje, waarover de militaire wereld verbaasd stond: hier aan de Tugela plukte deze vrijheidlievende zoon uit het Lijdenburgsche zijn eerste lauweren: deze kloeke daad deed hem het vertrouwen winnen van alle Burgers zonder onderscheid en stempelde hem, hoe jong hij ook mocht zijn, tot Opperbevelhebber van het Transvaalsche en Vrijstaatsche leger, zoo ooit de dag mocht aanbreken, dat Piet Joubert aan den dienst van het Vaderland ontrukt werd.

De geweldige nederlaag van het Britsche leger kwam Buller intusschen duur te staan: hij werd ontheven van het opperbevel, en in zijn plaats werd aangesteld de G7jarige veldmaarschalk Lord Boberts, aan wien de Sirdar Lord Kitchener van Khartoem als chef van den staf werd toegevoegd. Maar de Engelschen kwamen met dat al niet te Ladysmith, veel minder te Pretoria; en »Mooie Paul" werd door Piet Cronjé, den boezemvriend van de rooies, zoo stevig omarmd, dat hij het uitkermde van pijn, en dag in dag uit aan zijn verschrikte schildwachten vroeg of zij zuster Anna nog niet zagen komen. Eindelijk, na heel wat turen kwam er dan toch hulp opdagen: French en Catacre zouden den vastgevochten wapenbroeder ontzetten.

In het terrassenrijke Kaapland bestaat een prachtige heuvelstelling, als geschapen voor de defensie, loopende van Dordrecht naar Stormberg