Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verpl. om toch vooral de ontlasting to bewaren ter bezichtiging door den dokter indien zij er iets bijzonders aan bespeurt: bloed, slijm, veranderde kleur, wormen, enz. Een veranderde kleur kan veel loeren omtrent den aard der ziekte: dof zwart is meestal een gevolg van roode wijn drinken of van medicamenten (tannine, bismutli, nitras argenti); glimmend zwart, teeraclitig een gevolg van bloedingen hoog in de darmen of in de maag; wit, stopverfachtig een teeken van afwezigheid van gal (bijv. bij geelzucht); bij kinderen is groene ontlasting een verschijnsel van ingewandsziekte, witte stukjes (geronnen inelki een bewijs van onverteerd, dus te zwaar voedsel; bij typhus gelijkt de dunne ontlasting op erwtesoep, JH) cholera, garnalenvergiftiging, enz. op rijstewater met rijstkorreltjes, enz., enz. Al dergelijke zaken moeten door een verpl. opgemerkt en gerapporteerd worden. Ook of de patiënt geregeld op tijd ontlasting gehad heeft, daar het niet alleen kinderen zijn die hierover niet uit zich zeiven klagen.

32 Ik heb nu gesproken van afvoerende en van stoppende lavementen ; er zijn echter nog andere redenen waarom men soms een lavement geeft: vooreerst om medicamenten toe te dienen. Daargelaten geneesmiddelen die in liet rectum *) gebracht worden om b;i ziekte van dat orgaan aldaar plaatselijk in te werken (waartoe behalve lavementen ook zetpilletjes met verschillende geneeskrachtige stoffen toebereid dienen), worden soms medicamenten ingespoten omdat de patiënten z& niet mogen of niet willen innemen. Willen bijv. patiënten met dronkaardswaanzin (delirium tremens* het hun toegediende niet innemen, en gelukt het niet om hun te doen gelooven dat het glaasje met medicijn een borrel is, dan zit er niets anders op dan den patiënt om te keeren en het vocht in zijn rectum te spuiten.

33 Maar van nog veel grooter waarde zijn de zoogenoemde voedende lavementen. JIet is n.1. gebleken dat indien men lavementen geeft uit eene geringere hoeveelheid dan de bovengenoemde bestaande el? wanneer het water ongeveer van lichaamstemperatuur is, dit met afvoerend werkt, doch zelf opgenomen wordt door den darmwand. Het is daardoor mogelijk om patiënten, die langen tijd bewusteloos liggen (bijv. door hersenschudding) en niet kunnen drinken, zooveel water in te spuiten dat zij niet verdorsten. Zoo is men ook op het denkbeeld gekomen om menschen, die niet op de gewone wijze gevoed kunnen worden, hetzij door sluiting van den slokdarm door gezwellen of door verbranding, hetzij door maagziekten of na operaties, te voeden door het voedsel in den darm in te spuiten. Men zal dan natuurlijk moeten zorgen dat de ingespoten stof verteerd is, het moet voedsel zijn dat buiten het lichaam, evenals anders in maag en darmen, tot pepton gemaakt is; brood of soep inbrengen zou dus niet helpen, terwijl de ondervinding geleerd heelt dat pepton fabriekmatig heel goed nagemaakt kan worden. Het komt in den handel voor in verschillende vormen en onder verschillende namen, terwijl eene gebruiksaanwijzing er gewoonlijk bijgevoegd is. Men kan daardoor den patiënt een tydlang voor verhongeren behoeden, al neemt ook bjj de beste recepten zijn lichaamsgewicht af.

*) Het onderste gedeelte van den dikken darm.

Sluiten