Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terwijl men met duim en wijsvinger van de linkerhand de oogleden van elkander brengt, laat men van de vloeistof langzaam enkele druppels op de conjunctiva vallen; daarna mogen de oogleden niet onmiddeUjk losgelaten worden. Geldt het tegenstribbelende of pasgeboren kinderen, dan legt men hen öf op tafel terwijl eene andere verpl. het kind vasthoudt en men er zelf bij gaat zitten, öf men laat het kind op schoot nemen en legt het hoofdje op of tusschen zijn met een handdoek bedekte knieën. Knijpt het kind met de oogen, dan houdt men de oogleden uit elkander met ooglidhouders (tig. 52).

De vloeistof waarmede men indruppelt is in de meeste

gevallen eene oplossing van boorzuur, ot van zwavelzuur zink (sulphas zinci) of van helschen steen (nitras argenti). Yan het laatste mogen slechts zeer zwakke oplossingen gebruikt worden, daar anders de cornea aangetast wordt; de sterkere oplossingen zijn slechts voor de omgekeerde oogleden en zelfs dan nog moet men na eenige oogenblikken het overtollige wegspoelen met keukenzoutoplossing.

De ontsteking van de cornea heet keratitis. Voor de 115 functie van het oog is dit eene zeer gevaarlijke ziekte, ja het gevaarlijke van eene hevige conjunctivitis ligt eigenlijk voornamelijk in de mogelijkheid dat er eene keratitis bijkomt. Want ook eene genezen keratitis laat altijd een troebel vlekje op de cornea achter, dat het gezichtsvermogen natuurlijk vermindert, vooral indien het juist midden voor de pupil zit. Enkele malen is het nog wel wat te verbeteren door massage met een zalfje; men brengt met een stiletje een weinig van de zalf in de nloni van het, onderste ooeïid en masseert- nn H pn nnorhal

Oogiidhouder. zetjes met een propje droge watten over of liever met het gesloten bovenooglid. Patiënten met keratitis zijn zeer lichtschuw; men mag echter niet toestaan dat ze deswege met het hoofd in de kussens gaan liggen, daar broeien van de oogen nadeelig is; daarom ook geen oogverbandjes als het niet door den medicus voorgesrhreven is. Tegen geringe graden van lichtschuwheid, bijv. van herstellenden, geeft men eene groene kap over de oogen, of gekleurde brillen, tegen de hevige gevallen past slechts eene donkere kamer.

Bij ontstekingen van de iris (iritis) vooral, doch ook bij verschil- 116 lende andere aandoeningen, die oppervlakkig niets met de iris te maken hebben, wordt eene oplossing van sulphas atropini (kortweg gewoonlijk atropine genoemd) ingedruppeld. Atropine is een zeer zwaar vergift, en heeft de eigenschap van de pupil wyder te maken door het verlammen van de spiervezeltjes die haar anders vernauwen. Soms wordt het voor eêne enkele maal aangewend, in andere gevallen om het uur. Dan vooral zij men er voorzichtig mede; men druppele niet meer dan één druppel tegelyk in en houde er geheel mede op, indien de patiënt over een droge keel begint tp klagen (of, als het kinderen zijn, over dorst), want dit is het eerste vergiftigings-verschijnsel. Is het voor het oog absoluut noodig dat men doorgaat met het verwyden van de pupil, dan kan men öf zijn toevlucht nemen tot andere dergelijke middelen öf bij de atropine blijven maar gedurende en nog een oogenblik na het indruppelen met een vinger het traanbuisje tegen den neus dicht-

Sluiten