Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

do ondervinding bevestigt dan ook deze onderstelling; vooral mond- en vul va-slijmvlies bevat een onnoemelijk aantal microben van allerlei soorten. Vandaar mijne waarschuwing bij gelegenheid van de bespreking der catheterisatie, om vóór den aanvang dier kunstbewerking toch vooral de vulva goed te reinigen.

Maar met het oog op hetgeen ik gezegd heb omtrent do ontzettende voortplantingssnelheid der microben en in verband met de taaiheid waarmede zij aan het leven vasthouden, is het niet te verwonderen dat er zoowat overal in de natuur van die wezentjes voorkomen. Millioenen en millioenen worden er elk uur geboren, en gaan ook weer verloren, terwijl sommigen een geschikte plaats vinden om zich te ontwikkelen en weer het aanschijn aan nieuwe generaties te geven. Gelukkig echter zijn er zeer veel onschuldige soorten onder, daar we anders ons leven geen oogenblik zeker waren; daarenboven kunnen ze ons lichaam niet anders binnendringen dan door wonden of wondjes; eene ongeschonden huid en een gezond slijmvlies zijn ondoordringbaar voor hen. Toch nog zouden wij voortdurend groote gevaren loopen, daar het minste schrammetje eene ingangspoort voor ziektekiemen is, hadden we in ons lichaam zeil geen verdedigingsmiddelen: ik bedoel de witte bloedlichaampjes. We herinneren ons dat er in het bloed twee soorten van bolletjes voorkomen, de in grooten getale aanwezige roode en de minder in aantal zijnde witte. Die witte bloedlichaampjes nu, die eigenlijk niets anders zijn dan klompjes protoplasma, zijn de hevigste vijanden der microben: zij eten ze op. Komen er in een wondje enkele bacteriën die zich snel vermeerderen, dan komt er door hunne stofwisselingsproducten ontsteking, de bloedvaatjes in de buurt zetten zich sterk uit, zoodat er veel meer bloed doorstroomt dan gewoonlijk (zooals al reeds uit de meerdere warmte en roodheid van eene ontstoken plaats blijkt) en door eene zekere aantrekkingskracht worden de witte bloedlichaampjes door den bloedvaatwand heen in .het omringende weefsel getrokken en... doen hun plicht. Deze kan hun echter wel eens te zwaar zijn: de bacteriën kunnen zich in zulk eene hoeveelheid vormen dat er geen beginnen aan is. Alsdan krijgen zij de overhand, delft het lichaam het onderspit en worden we ziek.

176 § 2. Desinfectie. Het komt er dus op aan om die kleine wezentjes te bestrijden. Of we al symptomen bekampen, bijv. met chinine de koorts wegnemen, daar wordt de patiënt nog niet beter door; we moeten de oorzaak van de koorts opsporen die bijna altijd een gevolg is van het opnemen van bacteriënstofwisselingsproducten in de sappen van het lichaam, dus zoeken waar de grootste ophooping dier bacteriën is en hen daar trachten te dooden. Hoe doen wij dit nu?

Sluiten