Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roodvonk, met dit verschil echter dat men zich niet ziek voelt en dus zijne gewone bezigheden en genoegens er mede voortzet, terwi.il een roodvonkzieke onmiddellijk apart gelegd wordt. De denkbaar innigste aanraking is zeker wel de coitus en daarom verwondert het ons niet dat deze zoo vaak aanleiding geeft tot de verspreiding der ziekte; eene eenvoudige aanraking, een kus, het drinken uit een besmet glas, een medisch onderzoek is echter ook reeds voldoende en zoo kan op volkomen onschuldige wijze de eene echtgenoot het van den andere krijgen, een jong meisje van haar geliefde, twee vriendinnen van elkander, een dokter van een patiënt (wel moet ik hierbij herinneren aan het in § 1 van dit Hoofdstuk gezegde, dat een ongeschonden huid ongevoelig is voor welke infectie ook, zoodat er ook om syphilis te krijgen, minstens een klein schrammetje als ingangspoort aanwezig moet zijn).

Syphilis is eene ziekte, die evenals tuberculose zich in alle organen manifesteeren kan: veel verlammingen berusten op syphilis van het ruggemerg, sommige vormen van krankzinnigheid op syphilis der hersenen, verschillende exanthemen op huidsyphilis, heeschheid soms op syphilitische keelontsteking, enz., enz. De infectie vergiftigt echter altijd onmiddellijk het geheele lichaam, zoodat in den regel tegelijkertijd meer dan een orgaan aangedaan is.

212 De behandeling bestaat bijna uitsluitend uit de aanwending van kwikpreparaten en ik zal hierbij nog even moeten stilstaan. Vooreerst de bekende smeerkuur, die hierin bestaat dat kwik zalf (naar zijne kleur ook wel grauwe zalf genoemd) stevig in de huid gewreven wordt, waardoor het ten slotte in de circulatie komt en door het geheele lichaam verspreid wordt. (Het is een van de vele middelen om kwik in het organisme te doen opnemen, ik bedoel dat het niet om genezing van de huid te doen is, dat eene smeerkuur dus niet alleen aangewend wordt als er een syphilitisch uitslag is). Men doet dit het best met zeemlederen of oude glacé handschoenen aan, daar men anders natuurlijk evenveel in zijne eigen huid wrijft als in die van den patiënt; daarom ook laten vele geneesheeren de patiënten zich zelve insmeren. Men wrijft zoolang tot er niets meer van de zalf over is. Daar kwik echter een zwaar vergif is, zou het te gevaarlijk zijn om de geheele oppervlakte der huid in eens onder handen te' nemen of tegelijkertijd groote hoeveelheden der zalf in te smeren; om geen vergiftiging te krijgen is het wenschelijk nooit meer dan 5 gram van de zalf op eens aan te wenden. Sommige geneesheeren schrijven de kwikzalf voor door den apotheker verdeeld in een zeker aantal potjes met deze hoeveelheid, zoodat de verpl. dan telkenmale den inhoud van één potje moet opwrijven; is dit niet gedaan dan neme zij telkens de

Sluiten