is toegevoegd aan uw favorieten.

Handboek der ziekenverpleging

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hysterie bevorderende zaken, meer nog echter eene ondoelmatige levenswijze, uitspattingen, chronische tabakvergiftiging, maar vooral hersenoverlading, overwerken, enz., geven aanleiding tot haar optreden. En zoo zien we de ziekte het meest bij geleerden, bij musici en bij leiders van groote handelszaken, die öf te weinig beweging in de frissche lucht nemen, öf door speculaties voortdurend tusschen hoop en vrees omtrent den uitslag geslingerd worden. Niet ieder dezer klasse van menschen wordt er daarom het slachtoffer van, ook hier is eene persoonlijke voorbeschiktheid, geërfd of verkregen, voor het uitbreken noodig.

De voornaamste verschijnselen zijn hartkloppingen, menschen vrees, neerslachtigheid, ingebeelde kwalen, slapeloosheid, spoedige vermoeidheid. De eetlust is gering, de stoelgang traag. Aanleidingtot verpleging geeft deze ziekte zelden, of het moest zijn dat de behandelende geneesheer het aanwenden van electriciteit en van koudwater-omslagen noodig oordeelde. Ook de Weie-Mitchell kuur wordt voor sommige gevallen van neurasthenie toegepast.

§ 3. Krankzinnigheid. Het is niet te ontkennen dat bij de patienten, wier ziekteverschijnselen in de beide vorige paragrafen beschreven zijn, de geest krank is; gewoonlijk worden zij echter nog niet tot de krankzinnigen gerekend. Ook het ijlen, delireeren bij typhus, meningitis, enz., wordt niet onder de krankzinnigheid gerekend. Daaronder verstaat men gewoonlijk hersenziekten waarbij de stoornissen in de functies van het denken, van het gevoel (van lust of van onlust, aesthetisch, religieus en zedelijk gevoel), van het vermogen der voorstellingen en van den wil op den voorgrond treden. Als oorzaak daarvoor vinden we in de hersenen soms bovenmatige bloedarmoede, bloedrijkdom, ontstekingen, vergroeiingen, enz., maar lang niet altijd.

De symptomen die bij krankzinnigheid optreden, kunnen in verschillende groepen samengenomen worden, die bepalen welke namen we aan de onderscheidene vormen zullen geven.

Evenals bij de zenuwziekten onderscheiden we:

1°. Algemeen verhoogde prikkelbaarheid (mania) *). In lichte 269 gevallen slechts eene aanleiding tot snel denken, spreken en handelen, dikwijls zonder te letten op goede vormen en de algemeen aangenomen begrippen van zedelijkheid, tot spoedig geraakt zijn bij de kleinste beleediging, bij de minste tegenspraak. In ernstiger gevallen overgaande in denken en handelen zonder zin, razernij, schreeuwen, vernielen, enz. Hierbij komen dan de waanvoorstellingen van rijkdom of macht; de patiënt meent veldheer, koning of iets dergelijks te zijn.

*) Met den klemtoon op de i.