is toegevoegd aan uw favorieten.

De mensch in den IJstijd in Europa en de ontwikkeling zijner beschaving tot aan het einde van den Steentijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rende dien tijd van den man verwijderd houden moet, om niet door eene nieuwe zwangerschap het levende kind vóór den tijd een gevaarlijke mededinger te bezorgen, die zijn bestaan zou kunnen benadeelen. Deze langdurige onthouding moest uit den aard der zaak liet tot stand komen van een monogaam huwelijk in den weg staan. Eerst op een lateren cultuurtrap, toen gekookte en fijngemaakte meelspijzen of de invoering van dierlijke melk voor het latere deel der zoogperiode de moedermelk verving, was het mogelijk den tijd van het zuigelingschap te verkorten en kon een eigenlijk huwelijk ingevoerd worden. Stammen, waar deze opvoedingswijze was ingevoerd, werden op deze wijze de volkrijksten en kregen langzamerhand in den strijd met andere stammen, die in dit opzicht achterbleven, de overhand en breidden zich meer en meer uit.

De moederliefde is de allereerste aandrang geweest, die tot vorming eener maatschappij voerde; hij legde de kiem tot het ontstaan eener familie, wier hoofd de gemeenschappelijke moeder was. Om de moeder heen ontwikkelde zich langzamerhand een groep van geslachten, die door den band der bloedverwantschap bij elkander bleven en die een gemeenschap van meer blijvenden aard vormden, dan de hongergemeenschappen der vroegste tijden, welke slechts tijdelijk, nl. voor gemeenschappelijke jachttochten, tot stand kwamen. Zoo is ook nog lang daarna de bloedverwantschap, die met een vader niets heeft te maken, hem zelfs niet erkent, en bij welke de kinderen, na hunne moeder, hare broeders en zusters, voornamelijk nog hare broeders, als de naaste bloedverwanten beschouwen, de sterkste band, die de menschen onder elkander verbindt. Bij vele volken heerscht tegenwoordig nog de meening, dat de broeders en zusters'der moeder het kind nader verwant zijn dan de vader, zelfs bij die, waar het huwelijk reeds lang is ingevoerd.

De leden dezer, door bloedverwantschap aan elkander verbonden, kleine stammen kennen en bestempelen zich eerst als eenheid, waaruit later het begrip ,,menschen" ontstond; alle anderen zijn vreemden en barbaren, wien