Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Perzen vormen een naar het Zuiden uitgeweken tak van den arischen volksstam, en legden zich voornamelijk op de veeteelt toe. Voor dit herdersvolk, dat toen zijne kudden op de hoogvlakte van Iran weidde, werd, behalve het vuur, dat evenals de hond, de kwaadwillige geesten van den nacht verdreef, later ook de uit Indië afkomstige haan een beschermende fetisch, wiens gekraai, des nachts als een teeken van waakzaamheid en moed aangeheven, de verlossing uit de donkere zorgen van den nacht aankondigde. Het wetboek Bun-Dehesch zegt ook van den haan, evenals van den hond, dat zijn stem het booze vernietigt, waardoor hij tot een vijand der duivels en toovenaars wordt en den hond bijstaat. Hij zal over de wereld waken, alsof geen herders- en geen huishond ware geschapen. Het wetboek zegt: wanneer hond en haan tegen de duivels strijden, maken zij ze machteloos, verhinderen hen de menschen en het vee te plagen. Daarom zegt men: door den hond en den haan worden alle vijanden van het goede overwonnen.

Homerus vermeldt, dat men omstreeks 750 jaar v. Chr. algemeen geloofde, dat de hond, die bij het haardvuur de wacht hield, de booze, in het nachtelijk duister ronddoolende geesten door zijn geblaf zou verjagen. En toen later uit deze geesten der afgestorvenen goddelijke wezens werden, bleef men nog den hond de eigenschap toekennen, hen te zien, waar de mensch met zijn begrensd gezichtsvermogen niets zag. In de Odyssee wordt bijv. de voor de menschen onzichtbare verschijning van Pallas Athena in Ithaka verhaald. Noch Odysseus, noch zijn zoon Telemachos bespeurden iets van hare verschijning:

„Want niet aan allen verschijnen de zalige goden;

„Slechts de honden zagen haar en blaften niet, doch liepen

„Huilend en voor haar sidderend naar de andere zijde van het erf."

Deze oeroude voorstelling leeft nog heden in het volksgeloof voort. Zoo voorspelt, volgens de onontwikkelde, bijgeloovige bevolking van het platteland, het huilen van een hond gedurende den nacht een naderend sterfgeval in de richting van het geluid-, m. a. w. de hond ziet de

Sluiten